I travel to people, not places.

ไป “เดินเล่น” เชียงใหม่ เชียงราย มา

จะให้เรียกว่า “เที่ยว” ก็ไม่ถนัดปาก เพราะทำตัวไม่ค่อยเที่ยวเท่าไหร่เลย ทั้ง ๆ ที่เพื่อน และแม่ของเพื่อนของเพื่อน (อยู่ที่เชียงราย) เขาอุตส่าห์อำนวยความสะดวกทุกอย่าง ขับรถพาไปโน่นมานี่ เป็นห่วงเราทุกอย่าง กลัวจะไม่สะดวก ไม่สนุก (ขอบคุณมาก ๆ)

คือยังไม่ได้เตรียมใจไปเที่ยวน่ะ ใจมันอยู่กับอย่างอื่นซะมากกว่า กับเรื่องงานก็ด้วยนิดนึง กับเรื่องคนก็ใช่

คือแค่อยากขึ้นไปน่ะ ไม่ต้องไปไหนก็ได้
ไปคราวนี้อารมณ์เหมือนไปพบผู้คนมากกว่า

เจอเพื่อนที่รู้จักกันที่เบอร์ลิน ไม่ได้เจอกันนาน ได้เจอพ่อแม่น้าพี่น้องของเพื่อน
ไปเจอเจ้าหน้าที่ที่ CAMT มช. ที่เคยส่งใบสมัครงานไว้
ได้เจอ ที่เชียงใหม่ คุยกันอยู่ประมาณชั่วโมง ก็ดี

พอขึ้นไปเชียงราย ก็ได้เจอเพื่อนของเพื่อน กับแม่ของเค้า
แล้วก็ได้ขึ้นไปเจอ อ.บรรพจณ์ ที่ม.แม่ฟ้าหลวง เชียงราย (สองคนนี้ กับ อ.Michel เคยแต่คุยกันในเนต)
แล้วก็มีโอกาสได้เจอรุ่นพี่ที่ SIIT ที่สอนอยู่ที่มฟล.ด้วย อันนี้เป็นความบังเอิญ (ที่น่ายินดี)
นอกจากนี้ อ.Paola ก็ยังได้นัดให้ได้คุยกับคณบดีสำนักไอทีที่นั่นให้ด้วย ก็คุยกันเรื่องที่จะสมัครงานนี่แหละ
จริง ๆ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะได้คุยกับผอ.ที่ CAMT ด้วย เผอิญติดขัดเรื่องเวลานัด ก็เลยพลาดไป
… เลยได้เดินเที่ยวเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ..ดีเหมือนกัน 🙂

จริง ๆ มันคงอารมณ์เดียวกับตอนนี้ที่กรุงเทพล่ะ

กลับมาแล้วสองอาทิตย์ ก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนหรอก ไปแค่สยามนี่แหละ โดยมาก
เน้นไปทางพบผู้คนซะมากกว่า เหมือนเราเก็บค้างมานาน
ได้เจอเพื่อนสมัยมหาลัย สมัยโรงเรียน รุ่นน้องภาค ได้เจอ อ.มะนาว เมื่อไม่กี่วันก่อน กับทีมประชาไท เป็นครั้งแรก ที่งานสมัชชาสังคมไทย
อาทิตย์หน้างาน Blognone ก็หวังจะเจอ วีร์ มาร์ค พี่ป็อก กับคนอื่น ๆ อีก .. เป็นครั้งแรกอีกเช่นกัน (ผมไปตอนบ่ายนะครับ ตอนเช้ามีเรียน)

อาทิตย์นี้ว่าจะไปหาพี่ที่ทำงานเก่า (หลังจากพลาดมาหลายรอบ ฝนฟ้าไม่เป็นใจ) หาอาจารย์ด้วย

เหมือนชีวิตจะติดผู้คน
ที่ทางนั้นไม่ค่อยติดเท่าไหร่ เดี๋ยวไปนั่นมานี่

การได้เจอกับคนที่เราอยากเจอ จึงเป็นเรื่องน่ายินดี

แต่เอาเข้าจริง ๆ บางครั้งคนที่อยากเจอมาก ๆ พอได้เจอกันแล้ว บางทีเราก็ไม่ค่อยคุย กลับเลือกที่จะนั่งเฉย ๆ มอง หรือทำอะไรอย่างอื่นไปตามเรื่องตามราว

… ก็เรารู้แล้วไง ว่าเค้าอยู่ตรงนั้นแล้ว


รูปเดินเล่น: เชียงใหม่, เชียงราย

(ผมชอบเดินเล่นนะ มันเหมือนจะทำได้ทุกวันดี ไม่ต้องพยายามมาก ไม่ต้องมีจุดหมาย แค่ออกจากบ้าน ก็ได้แล้ว 🙂 )

tags: | | |

Published by

bact

bact' is a name

4 thoughts on “I travel to people, not places.”

  1. ขยันมากกลับมาไม่ถึงเดือน ก็มีเรียนแล้ววันเสาร์เจอกันครับ

  2. อ่าว กลับมาถาวรแล้วเหรอครับเนี่ยเจอกันงาน BTD ครับผมกลับมา 2 เดือนกว่าๆก็จะเรียนแล้วเหมือนกัน (เรียนภาษาญี่ปุ่นต่อ)

  3. " ก็เรารู้แล้วไง ว่าเค้าอยู่ตรงนั้นแล้ว" หวานจริงพ่อหนุ่ม

Leave a Reply