ปลาดาวออฟฟิศ

วันนี้พี่นุสรณ์โพสต์ ขอเก็บไว้หน่อย 14 ปีละ

Pladao Office Credits

ตอนนั้นนอกจากทำ spec ทำ test case ตรวจคำแปล UI ก็ยังเขียนเอกสารด้วย โชคดีมีคนเก็บไว้บ้าง วันนี้ลองกูเกิล “Pladao Office” ก็เจอ

ข้อมูลทั่วไป
http://ftp.ji-net.com/pladao/2.0/readme.html
read more

‪#‎ไม่เอาพรกฉุกเฉิน‬

ประสบการณ์การไปอยู่ต่างประเทศอย่างหนึ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับผมคือ การเป็น "พลเมืองชั้นสอง" อย่างเต็มตัว

Happy 2014: “เมื่อจะตาย ก็ขออย่าให้ตายอย่างโง่ๆ อย่างบ้าๆ”

สวัสดีปีใหม่นะครับ “คำอวยพร” หรือ “ความปราถนาดีต่อกัน” ที่เหมาะสมกับปี 2014 อย่างยิ่ง น่าจะเป็นที่อ.ป๋วยเคยเขียนไว้ว่า

“เมื่อจะตาย ก็ขออย่าให้ตายอย่างโง่ๆ อย่างบ้าๆ คือตายในสงครามที่คนอื่นก่อให้เกิดขึ้น ตายในสงครามกลางเมือง ตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ ตายเพราะน้ำหรืออากาศเป็นพิษ หรือตายเพราะการเมืองเป็นพิษ” read more

Techno Generation Anthem (Who is the Queen?)

ผมว่ามันถึงเวลาแล้วน่ะ ที่จะมีเพลงชาติใหม่ คุณนึกออกมั๊ย เพลงที่ผมรู้สึกว่ามันเกี่ยวข้องกับตัวผม

OST สตูดิโอคอมม่วน / เสือโคร่ง / มะเดี่ยว

โพสต์เพลงเฉยๆ นี่แหละ ไปดูเกรียนฟิคชันมา ก็ชอบเช่นเดียวกับที่ชอบ Home และ รักแห่งสยาม โดยผู้กำกับคนเดียวกัน มะเดี่ยว ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล

สถาปัตยกรรม ความคิด คำ คน / เดินทางไปในที่

เมื่อคืน ไปนั่งกินเบียร์แถวพระอาทิตย์ เนื่องในโอกาสอากาศเย็น เอา "คำ ความคิด สถาปัตยกรรม" ไปอ่านด้วย ปกติร้านที่ไป คนจะไม่เยอะ เงียบ ๆ แต่สงสัยเพราะอากาศดี คนเต็มทุกโต๊ะเลย มีฝรั่งจากเฮมล็อกมาแจมด้วย ใส่สูทมาเต็มยศ พร้อมเด็กตัวเล็กตัวใหญ่สองคน โต๊ะตรงข้ามเป็นนักศึกษากลุ่มเบ้อเร่อ เฮฮา ได้คุยด้วย เป็นนักศึกษาสถาปัตย์ธรรมศาสตร์กับบางมด / กลับมาบ้าน หนังสือเปลี่ยนมือไปอยู่กับคนอื่นอีกแล้วล่ะ

Keep 2012 and Move On, Comrades!

สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็นในปี 2012 ความรัก ความฝัน ผู้คนเป็นล้านๆ Let’s breaking out the door Let’s dancing on the floor

สวัสดีปีใหม่มิตรสหายท่านหนึ่งทุกท่าน Thanks all the Movers that I have and haven't met in 2012 ... let's pushing 2013 together! 😉

“รวมมิตร” บาร์แคมป์เวียงจันทน์ #barcampvte

เอียน ชายอเมริกัน บอกผมถึงข้อสังเกตหนึ่ง เกี่ยวกับคนในภูมิภาคนี้ เขาพบว่าคนลาว เขมร เวียดนาม พยายามจะสื่อสารกับพวกเขาด้วยภาษาอังกฤษ ในขณะที่คนไทยพูดน้อยกว่ามาก ... เอียนบอกว่า บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่คนไทยรู้สึกประหม่า ไม่กล้าคุยกับฝรั่ง เพราะกลัวออกเสียงผิด ... ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้เดินทางเยอะ ตาได้เห็นความไม่ปกติอันเป็นปกติ และหูได้ฟังภาษาและสำเนียงอันหลากหลาย ... การได้เห็นอะไรที่ผิดความคาดหมายบ่อย ๆ มันก็สอนให้เราเผื่อใจ และไม่ตัดสินคนจากความแผก หรือไปมองว่ามันเป็นสาระสำคัญ จนมองข้ามเรื่องอื่น ... ผมคิดว่าปัญหาอะไรหลาย ๆ อย่าง มันก็มาจากทัศนคติแค่นี้แหละ