พี่จอยถาม

(ของตกค้างจากปี 2004 ไม่ได้โพสต์ต่อ…)

ว่า แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าใครดี ใครไม่ดี
ดูจากสื่อ?
แล้วจะเชื่อสื่อได้เหรอ?

แล้วถ้าไม่ดูจากสื่อ จะดูจากไหน?
สื่อมีกี่ทาง ดูกันได้ยาวขนาดไหน?
ดูเดี๋ยวนี้ เชื่อเดี๋ยวนี้?
ดูเช้า เชื่อเย็น?
ดูเดือนนี้ ดูเดือนหน้า ดูย้อนไปอีกสองปี
แล้วไปเชื่อปีหน้า?
..ก็แล้วแต่

ถ้าไม่ดูจากสื่อ จะดูจากไหนล่ะ?
ยังไงก็ต้องดูจากสื่อครับ
แล้วก็ต้องช่วยกันตรวจสอบสื่อให้เชื่อถือได้ด้วย

ถ้าดูจากสื่อไม่ได้
คนทั้งประเทศก็เหมือนตาบอด
เราจะไปรู้ได้ยังไงว่าใครทำอะไรไว้ที่ไหน
แล้วตอนเลือกตั้งเราจะเลือกใคร
หรือเลือกไปแล้ว เราจะไปถอดถอนเค้าได้ยังไง

ไม่อยากบอกว่าใครดี ใครไม่ดี ได้ ถูก
แต่เรื่องแสดงความเห็นว่า ใครไปทำอะไรที่ไหน แล้วเราเห็นด้วยหรือไม่ ทำไม
เป็นเรื่องควรทำอย่างยิ่ง

ทำไปแล้วใครจะมาได้ยิน — นักการเมืองหรือจะมาฟังเรา?
เค้าไม่ฟังเราหรอก

แต่ที่เราพูดไป เพื่อนเราได้ยิน คนรอบตัวเราได้ยิน คนผ่านไปผ่านมาได้ยิน
อย่างน้อย ก็ทำให้เค้ารู้ว่า มีคนคิดแบบนี้ เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ประโยชน์?

ถ้าเค้าคิดแบบเรา อย่างน้อยเค้าก็จะนึกในใจ “เออมีคนคิดแบบเดียวกับเรา”
มากขึ้นมาอีกหน่อย อาจจะบอกเราว่า เค้าก็คิดเหมือนกัน
มันก็เป็นกำลังใจให้กันได้ทั้งสองฝ่าย — เรียกว่า เออ กูมีพวกนะ
เวลามีใครมาบอกว่า “คนส่วนใหญ่” เค้าเห็นตรงข้ามกับเรา
(แบบที่)
เราจะได้ถามได้ว่า ใคร คือคนส่วนใหญ่นั่น นี่เรา เพื่อนเรา เห็นแบบนี้

พูดยาว

จบด้วยว่า
ผมสนับสนุนการแสดงความคิดเห็นทางการเมืองทุกอย่าง
ถ้าเวลาพูด

(จบแค่ตรงนี้เมื่อ 27 ก.ค. 2547)

เราเป็นเพียงคนหนึ่งคนที่เพิ่งกลับจากกินเหล้า และตอนนี้เวลาตีสี่

ใช่ ๆ มันเป็นความสูญเสียที่สะเทือนใจ และเราไม่ปฏิเสธว่าเราก็ร้องไห้กับมัน เมื่ออ่านข้อเขียนเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมนี้ ด้วยใจมันโยงถึงกันได้ สึนามิที่ญี่ปุ่น

ไม่ต่างอะไรกับเมื่อช่วงปีใหม่ของปี 2007 เราอยู่บนรถไฟฟ้าบีทีเอส วิ่งผ่านอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ข้างนอกมืด และเงียบ บรรยากาศหลังสีนามิที่ภาคใต้ของไทย มันเงียบจริง ๆ

แต่ในขณะที่เราสะเทือนใจกับชีวิตที่ถูกคร่าด้วยปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ในที่ไกลออกไป เราเอาหัวใจดวงเดียวกันไปไว้ตรงไหน สำหรับชีวิตที่ถูกคร่าด้วยมือมนุษย์ด้วยกัน ในถนนที่เราเคยเดินเล่น หย่อนใจ ชอปปิ้ง เราใช้ชีวิตจำนวนมากมายที่สยามสแควร์

เราควบคุมธรรมชาติไม่ได้ ความสะเทือนใจนั้นจึงไม่มีพันธนาการของความจะต้องรู้สึกว่าเรามีส่วนร่วมกับการทำให้มันเกิด

ภาพในภาพยนตร์มักสวยงามและตรึงใจเราเสมอ จินตนาการที่หลุดไปจากความรับผิดชอบของตัวเรา ต่างจากชีวิตที่เราต้องสัมผัสตรง ประดักประเดิดที่จะต้องเมกเซนส์กับมัน และฝืนทนอย่างเสียไม่ได้ว่าเรามีส่วนร่วมกับสิ่งตรงหน้า

เราคิดว่าเรามีความสุขดี

เราอยากจะคิดอย่างนั้น

technorati tags:
,

My Moving Moving 2010 in Moving Pictures

ภาพเคลื่อนไหวจาก 2553 ปีแห่งการ เคลื่อนที่ ของผม

ปีที่ผ่านมา ถ่ายรูป ถ่ายวีดิโอ อัดเสียง ไว้เยอะมาก จากงานต่าง ๆ ที่โน่นนี่ รวมทั้งบนท้องถนน แต่ก็เป็นลักษณะถ่ายเก็บ ๆ เสียส่วนมาก คือเก็บเข้ากรุไปเลย ไม่ได้ดู ไม่ได้เอามาทำอะไรเท่าไหร่นัก เหมือนว่าในโลกแห่งสื่อดิจิทัล ที่การบันทึกมันทำได้ง่าย ได้เร็ว ได้ถูก เราก็เอาแต่บันทึก แต่ไม่ค่อยได้กลับมาย่อยของพวกนี้เข้าหัวเท่าไหร่

ช่วงสัปดาห์ท้ายปี คาบเกี่ยวปีใหม่ มีโอกาสถอดเทปของที่ค้างไว้ (จากงาน Open Data – ยังมีค้างอยู่สองคน) แล้วก็มาตัดต่อวีดิโอจากปาร์ตี้ จากงาน และจากเรียน วันนี้คิดว่าน่าจะโพสต์ ๆ รวมไว้เสียหน่อย รวมถึงวีดิโออื่น ๆ ในปีที่ผ่านมาด้วย (ยังมีของค้างจาก Mekong ICT Camp 2 ที่รอเพื่อนตัดอยู่ ชุดนั้นเยอะมาก)

วีดิโอคลิปส่วนมาก ถ่ายจาก Kodak PlaySport Zx3 (ใช้สนุกดี) และ Canon PowerShot G10 แล้วเอามาตัดต่อด้วยโปรแกรม iMovie ’09 เป็นโปรแกรมใช้ได้คล่องมือแล้วพอสมควร

เหล่านี้คือ ภาพ/ภาพ จาก สายตา/สายตา ของผม

กึ่ง/สาระ/รูป : พื้นที่ กลาง ๆ กับ ชุมชน มหาวิทยาลัย (เวิร์กช็อปการทำสารคดี มานุษยวิทยาสถาปัตยกรรม ศิลปากร; 2010.12.22) ↓↓↓

ปาร์ตี้ แบบพอเป็นพิธี – Happy New Year เบา เบา (เฮฮากับนักเรียนมานุษยวิทยา; 2010.12.21) ↓↓↓

ปัตย์ ศรีอรุณ : คน เมือง พื้นที่ออนไลน์ (ออนไลน์ศึกษา เน็ตติเซ่นมาราธอน 2553; 2010.11.23) ↓↓↓

I say something (ร้องเพลงบนถนน Ximending ไทเป; 2010.10.28) ↓↓↓

Sean Ang: Social Media, Democracy, and Asian Values (ผู้อำนวยการ Southeast Asian Centre for e-Media (SEACeM) @ Internet Governance Forum ครั้งที่ 10; 2010.09.xx) ↓↓↓

Internet Governance and Human Rights: Frank La Rue (ผู้รายงานพิเศษว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิในเสรีภาพในการแสดงออก แห่งองค์การสหประชาชาติ @ IGF10; 2010.09.13) ↓↓↓

Internet Governance and Human Rights: Anriette Esterhuysen (ผู้อำนวยการบริหาร Association for Progressive Communications (APC) @ IGF10; 2010.09.13) ↓↓↓

ปอกมะม่วง แบบบันดุง Mango crafting – Bandung fruit cart (บันดุง อินโดนีเซีย; 2010.07.xx) ↓↓↓

@pruet โชว์น้ำจิ้ม ถก e-read #BarCampCM (บาร์แคมป์เชียงใหม่ 3; 2010.06.12) ↓↓↓

วิธีดูช่อง 11 NBT เพื่อความสมานฉันท์ (anti-propaganda; 2010.03.22) ↓↓↓

มีอีก ที่ arthittube

2553 เป็นปีที่มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะเยอะแยะ ทั้งกับสังคมรอบตัวที่ผมต้องอยู่กับมันหรือผ่านไปเจอมัน โดยเฉพาะในมิติการเมือง ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ทำให้เกิดอะไรขึ้นกับตัวผมเยอะแยะเช่นกัน แล้วก็ใช่ว่าจะรับมือกับทุกเรื่องได้ดี บางเรื่องที่มีโอกาสจะได้ทำ ก็ทำไม่ไหวซะอย่างนั้น คือมันเยอะจัด แทรกเข้ามา พุ่งเข้ามา

2554 นี่ หลัก ๆ ก็คงจะเน้นไปที่วิทยานิพนธ์ กับเรื่องเกี่ยวข้อง เช่น ข่าว การเปิดข้อมูลภาคสาธารณะ อะไรแบบนี้แหละ เอาให้มันจบ ๆ ซะที

สวัสดีปีใหม่ทุกคน (แฟนคลับด้วย :p)

technorati tags: , ,

ปริศนาไขกระจ่าง: ทำไมหน้าเป็นผื่น-แห้ง?

เมื่อวานไปหาหมอผิวหนังที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ตรงสาทร

คือผิวตรงหน้า รอบ ๆ จมูกและมุมปาก มันแห้งมาก ลอกเป็นขุย ๆ และเป็นผื่นแดง เป็น ๆ หาย ๆ มานานมากแล้ว ไปหาหมอพวกคลีนิคผิวหนัง-สิว มาทีนึง ก็หายไปพักนึง แล้วก็เป็นใหม่ ก็เลยคิดว่า ช่างมันเหอะ ปล่อยไปงี้แหละ (แต่เวลามันแห้งมาก ๆ แล้วผิวแตกนี่ โคตรเจ็บอ่ะ)

เข้าไปนั่งในห้องหมอยังไม่ทันทำไร คำถามแรกที่หมอถามก็คือ นอนดึกใช่มั๊ย?

ช็อค แหงะ รู้ได้ไง

ดูหน้าก็รู้แล้ว มีผื่น มีรอยโค้งๆ ตรงนี้
อย่านอนดึก อย่ากินเหล้า เดี๋ยวก็หาย
แต่เดี๋ยวมันก็เป็นใหม่นะ ไม่ต้องห่วง เป็น ๆ หาย ๆ ไปงี้แหละ อีกหลายร้อยครั้ง

แล้วหมอก็สั่งยาให้ มีสบู่ล้างหน้า (Physiogel ไปซื้อตามร้านอย่าง Boots เองก็มี) กะยาฆ่าเชื้อราสองเม็ด กินสัปดาห์ละเม็ด ส่วนครีมทาหน้าบรรเทาอาการแพ้-ผื่น พอบอกหมอไปว่ามีแล้ว หมอก็เลยถามว่าเป็นครีมอะไร
T.A. อะไรซักอย่างน่ะครับ เมื่อวานเพิ่งได้มา ทาไปครั้งเดียว มันโอไหมหมอ
ได้ ๆ ตัวนั้นใช้ได้ ถ้าหายเมื่อไหร่ก็หยุดทา มันมีสเตรียรอยด์น่ะ
หมอก็เลยขีดฆ่าครีมทาหน้าออกจากใบสั่งยา
ถ้ามีแล้วก็ไม่ต้องเอาไปอีก

ด้วยความสงสัยว่ามันเรียกว่าอะไร เลยถามให้พยาบาลเขียนชื่อโรคมาให้
มันเรียกว่า Seborrhoeic dermatitis หรือ โรคผื่นไขมันอักเสบ เรียกย่อ ๆ ว่า Sebderm

อ่านดูในวิกิพีเดีย ประมาณว่าเกี่ยวกับเชื้อราและยีสต์ที่อาศัยอยู่บนผิวหน้าของคน สิ่งมีชีวิตพวกนี้ปกติก็อยู่ร่วมกับคนไม่มีอันตรายอะไร แต่เมื่อไหร่ที่ภูมิต้านทานเราตก พวกนี้มันก็จะโตเกินปกติ อะไรแนว ๆ นี้ (อ่านในวิกิพีเดียแล้วมันดูซับซ้อนมาก และสาเหตุที่แท้จริงก็ยังไม่มีใครรู้ ที่รู้ตอนนี้เป็นเพียงการคาดเดา เกี่ยวกะเรื่องเครียดเรื่องอะไรด้วย ก็ว่าไป)

ภูมิต้านทานเราจะต่ำ เวลาอดนอน (ต้องนอนตอนกลางคืนด้วย นอนตอนกลางวันก็ไม่ได้) กินเหล้า อะไรแนว ๆ นี้
(เมื่อก่อนตอนที่เป็นงูสวัด ก็เหตุเดียวกัน ตอนนั้นหมอถามด้วยว่าเที่ยวผู้หญิงไหม เพราะถ้าเป็น HIV ก็ทำให้ภูมิต้านทานต่ำเหมือนกัน ตอนนั้นนอกจากยาฆ่าไวรัสที่หมอจ่ายมาแล้ว ยังให้กินวิตามินบีด้วย แนวว่าจะช่วยให้ร่างกายสร้างภูมิ)

ใครไม่อยากจะเป็น มันก็มีวิธีป้องกันอยู่ ลองค้นจากเน็ต เลือกเอาอันที่สั้น ๆ และไม่จู้จี้จนเกินไป (แปลว่าพอจะปฏิบัติได้) เช่น

ความรุนแรงของ seborrheic dermatitis สามารถลดได้โดยการควบคุมปัจจัยเสี่ยง ได้แก่ ความเครียด ความอ่อนล้า การเปลี่ยนแปลงของอากาศ การปล่อยให้ผิวมัน การใช้แชมพูหรือโฟมล้างหน้าบ่อย การใช้โลชั่นที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ การมีสิว และภาวะอ้วน

นายแพทย์กฤษณะ สุวรรณภูมิ

พยาบาลบอกไม่ให้กินหวานด้วย มันจะทำให้ยีสต์โต​ ง่ะ เหล้าเบียร์ก็อด โค้ก เยลลี่ แหงะ อดอีก

เราสังเกตได้ว่า เวลานอนดึก ทำงานติดต่อกันดึก ร่างกายจะร้อนด้วย แล้วหน้าก็จะมัน ๆ ไขมันนี่ดูจะเกี่ยวข้องกะการเกิดโรคด้วย

คนอื่น ๆ ที่เขาเป็นกัน ก็ประมาณนี้แฮะ นอนดึก

สรุปว่า อย่าเครียด อย่าอดนอน อะไรแนว ๆ นี้ แล้วมันก็จะดีเอง

ใช่ จริง ๆ แล้วต้องขอบคุณโรคพวกนี้นะ มันเป็นสัญญาณเตือนจากร่างกาย
ว่าเธอใช้ฉันมากเกินไปแล้วนะ ให้ฉันพักได้แล้ว
พยาบาลบอก

technorati tags:
,
,

history and mobility, the mobile personal and the mobile phone

โพสต์รูปเก่า ๆ ลงเฟซบุ๊ก มีเพื่อนคนนึง ว่ารูปนี้ถ่ายจากกล้องอะไร สีสวยดี

มันคือกล้องของมือถือ Sony Ericsson K700i ผมก็ชอบสี ชอบ ‘เกรน’ ของมันด้วย

ผมมีชีวิตช่วงหนึ่งที่ผูกพันกับมือถือเครื่องนี้

จำได้ว่าซื้อมันหลังส่ง dissertation อะไรประมาณนี้ อยากได้มาก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ยังไม่ได้ซื้อ
พอดีที่ชาร์จมือถือเครื่องเก่าสายมันขาดพอดี ถูกเก้าอี้ในห้องแล็บคอมทับกระจุย
ก็เลยถือโอกาสซื้อเลย

อยากซื้อของแก้เครียดด้วย เป็นอีกเหตุ จำได้ว่าช่วงใกล้ ๆ กันก็ซื้อรองเท้าด้วย
ผ้าใบ Diesel ที่ลดราคาเหลือ 25 ปอนด์ คู่ที่ใส่อยู่ตอนนั้นมันเจ๊งมาก ๆ แล้ว และหน้าหนาวกำลังจะมา

K700i เครื่องนี้เป็นหลายอย่าง

มันถือเป็นกล้องดิจิทัลตัวแรกในรอบสองสามปีนั้นของผม
(ก่อนหน้านี้มีตัวนึง พี่ ๆ ที่ Sun ซื้อให้เป็นของขวัญ แต่โดนงัดจากรถไป พร้อม ๆ กับโน๊ตบุ๊ก โลโม ซาวนด์เบาท์ และปาล์ม!)

มันเป็นวิทยุและเครื่องเล่น mp3
ผมฟังมันบนรถไฟ ฟังมันตอนเดินไปไหนต่อไหน บางทีก็ตอนล้างจานในร้านนี่แหละ

มันเป็นมือถือเครื่องแรกของผมด้วยมั้ง ที่รัน J2ME ได้
ผมทดลองเอา LekLekDict มาโมเป็น WeeDict ก็บนมือถือเครื่องนี้แหละ

แน่นอน มันเป็นโทรศัพท์ด้วย
ผมโทรกลับเมืองไทยบ่อย ๆ ในช่วงนั้น ด้วยโทรศัพท์เครื่องนี้

จะถือว่ามันเป็นมือถือในช่วงเปลี่ยนผ่านก็ได้

ผมซื้อมันที่เอดินบะระ หลังส่ง dissertation
แล้วก็ย้ายบ้านทีนึง มาอยู่ใกล้ ๆ กับต้นถนน Leith Walk ผมทำ WeeDict ที่บ้านนี้

แล้วก็ย้ายออกจากเอดินบะระ มาอยู่กะญาติที่ลอนดอนพักนึง ระหว่างรอตอบรับสมัครงานและทุนต่าง ๆ
ช่วงนี้มันทำหน้าที่เป็นเครื่องเล่น mp3 และโทรศัพท์อย่างหนัก รวมถึงเกมเทนนิสด้วย

ลอนดอนช่วงนั้นที่ผมอยู่ ปลายปี 2004 หนาวมาก ๆ หิมะเยอะจนซึมเศร้า มันเป็นอารมณ์ของการรอคอยล่ะมั้ง หลาย ๆ เรื่อง

ผมรอตอบรับอะไรต่าง ๆ จนกระทั่งวีซ่าหมด ก็ต้องกลับเมืองไทย ตอนนั้นได้งานที่พอตสดัมแล้ว แต่ต้องรอเอกสารอะไรหลาย ๆ อย่าง ซึ่งจำไม่ได้แล้วว่ายังไง รู้แต่มันวุ่นวาย ๆ หน่อยตรงที่ผมต้องไปเดินเรื่องกะสถานทูตเยอรมันในลอนดอน คือกระบวนการขอใบอนุญาตทำงานมันเริ่มตรงนั้น แล้วตอนแรกนึกว่ามันจะเสร็จก่อนวีซ่ายูเคผมหมดมั้ง แต่ปรากฎว่าไม่ทัน แล้วก็โยกไอ้กระบวนการนั่นกลับมากรุงเทพไม่ได้ด้วย ผมเลยต้องกลับกรุงเทพก่อน แล้วค่อยโผล่ไปลอนดอนอีกรอบ เพื่อเอาใบอนุญาตทำงาน แล้วค่อยไปเบอร์ลินได้ คือวุ่นวายอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะสำหรับผมที่ทึ่มมากเรื่องงานเอกสารต่าง ๆ

เจ้า K700i ก็ไปกับผมด้วย

มันน่าจะได้ไปหลายที่อยู่เหมือนกัน จนผมกลับมากรุงเทพ มันก็ยังใช้การได้ดีอยู่

วาระสุดท้ายของ K700i เครื่องนี้ คือที่หน้าลิฟต์ตึกวิศวะคอม ม.เกษตร คิดว่าน่าจะเป็นวันงาน TLUG ล่ะมั้ง ผมรีบ ๆ ออกมาจากห้อง จะไปอีกที่ มือถือมันก็ตกลงมากระจาย หน้าจอแตก

ตอนแรกว่าจะซ่อม เปลี่ยนจอ ร้านที่มาบุญครองบอกว่าไม่คุ้มหรอก เปลี่ยนเครื่องใหม่ดีกว่า ผมก็ลังเล ชั่งใจอยู่นาน คือข้อมูลและเบอร์โทรต่าง ๆ ข้างในก็ยังอยากได้ แต่ตังค์ก็ไม่ค่อยจะมี :p

สุดท้ายก็ซื้อเครื่องใหม่ เป็น Sony Ericsson K510i เลียนแบบ @theniw

ประวัติศาสตร์บุคคล ผ่านโทรศัพท์มือถือ :p

technorati tags:
,
,

We’re Different, We’re the Same.

ถ่ายตัวเราเอง

ผมออกไปถ่ายรูปคนเสื้อแดงสามวันมานี้
ไม่ได้ตั้งใจออกไปถ่ายอะไรเป็นพิเศษ

แต่พอเอารูปมาดู ๆ ก็คิดว่ามันคงมีประเด็นไม่กี่อย่าง

ผมถ่ายภาพคนกิน คนนอน คนเฮฮา ร้องเพลง เต้นรำ
สิ่งศักดิ์สิทธิ์จนถึงที่ขับถ่าย กิจกรรมต่าง ๆ ที่มนุษย์ทำ
ความหมายไม่มีอะไรไปกว่า นี่ พวกเขาก็เป็นมนุษย์

ผมถ่ายภาพป้ายข้อความต่าง ๆ
นี่คือสิ่งที่เขาต้องการสื่อสาร ความอัดอั้นตันใจ
เราจะเห็นด้วยหรือไม่ ก็เป็นสิทธิ แต่เราเคยได้ยินมาก่อนบ้างไหม
ในทีวีวิทยุที่รัฐครอบนำ ข่าวสารในช่วงนี้มีแต่เรื่องจราจร เรื่องควบคุมชุมนุม
แล้วเรื่องที่คนเหล่านี้ อาจไม่ใช่แกนนำ แต่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ต้องการพูด หายไปไหน
ผมถ่ายป้ายพวกนี้ เผื่อจะมีคนได้เห็นมากขึ้น

แค่การไปเดินในกลุ่มผู้ชุมนุมแบบผ่าน ๆ
ได้คุยกับผู้ชุมนุมไม่กี่คน
คงไม่อาจทำให้ผมเข้าใจอะไรพวกเขาขึ้นมาได้เสียเท่าไหร่
ความเป็นอยู่ ความเดือดร้อน ความต้องการ
ผมไม่สามารถเคลมได้ว่าผมรู้อะไรเพิ่มขึ้นในสิ่งเหล่านั้น

ผมรู้ก็แค่ว่า พวกเราทั้งหมดเหมือนกัน

คนเหมือนกัน


มันส์เหมือนกัน


ไม่ขายเหมือนกัน


ถ่ายเหมือนกัน

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน Facebook: ถ่ายตัวเราเอง

มุมมองจากชาวต่างชาติผู้อยู่ใกล้ชิดกับ ‘เสื้อแดง’

technorati tags:
,
,

มาวาดกระต่ายกัน! Draw a Bunny!

bunnymeme

Andreas Gohr (นักพัฒนา DokuWiki) ชวนวาดกระต่ายคลายเครียด (เขาว่า “เพื่อโลกที่ดีกว่า!”)

ตามกติกา เขาให้ 1) วาด 2) เอาขึ้นบล็อก พร้อมกฎ 3) แล้วบอกต่ออีกสามคนให้วาดด้วย

Everybody knows that bunnies make the world a better place!

Here are the rules:

  1. Draw a Bunny (or more)
  2. Post it to your blog with the rules
  3. Name three other bloggers that should draw a bunny

You can draw your bunny however you like. Use pencil and paper, a drawing tablet or just your mouse. It doesn’t matter. It also doesn’t matter if it looks crappy or not. The important thing is the bunny!

งั้น คนแรกเลย วาดกระต่ายก็ต้อง ต่าย @ipats
คนต่อมา ให้ลูกชาย @sugree วาด อยากเห็นกระต่ายเด็ก
คนสุดท้าย ขอเป็น @phuphu เพื่อความบั่นทอนปัญญา 😀

มาวาดกระต่ายกัน!

(bunny meme graph – tag “bunnymeme” ใน delicious)

technorati tags: , , ,

If I Were a Carpenter

ควรจะหาไม้มาทำชั้นหนังสือได้แล้ว

ก่อนจะไม่มีที่นั่ง

ไปซื้อแถวไหนดีครับ เอาถูก ๆ ไม้บอร์ดธรรมดา ๆ ก็ได้ แค่วางหนังสือได้ก็พอแล้ว ไปดูโฮมโปรมันไม่มีแฮะ จะไปหาแถวไหนดี

มีเว็บช่างไม้แนะนำมั๊ยครับ เอาของไทย

technorati tags: , ,

Happy Earth Day!

เนื่องในโอกาสวันคุ้มครอง(ทาง)โลกนี้ เหมือนกับโอกาสที่ผ่าน ๆ มา ผมมีความยินดีจะชวนทุกคนร่วมแสดงความคิดเห็น ไม่ชอบใจ ไม่ถูกใจ คิดเห็นอะไรกับตัวผม (หรือบล็อกนี้ หรืองานที่ผมทำ) ดีหรือไม่ดี เหมาะหรือไม่เหมาะ ไม่ว่าจะเป็นในรอบปีที่ผ่านมาหรือตอนไหนก็ตาม ว่ากันมาได้ตามสะดวกครับ ไม่ต้องเกรงใจ ไม่มีโกรธกัน — ขอบคุณมาก ๆ 🙂

(ส่วนเรื่อง “มาสาย” นี่ไม่ต้องนะ ง่ายไป ไม่อยากแจกแต้ม 😛 … จะเอาให้มันสายน้อยลงน่าาาา…)

และในโอกาสนี้ ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับ พ่อหมาอ้วน/ผู้ใหญ่บ้าน, คุณ mnop, พี่เทพ, mk, และคนอื่น ๆ ที่ช่วยแนะนำตักเตือนด้วยดีเสมอมาในวาระโอกาสต่าง ๆ ขอบคุณมากครับ

Happy Earth Day!

Happy Earth Day!

22 เมษายน: วันคุ้มครองโลก

“ฉันยังคิด ฉันจึงยังเป็นอยู่”

technorati tags: , ,

Bangkok Middle Class Freeze

Joined Bangkok Freeze yesterday. Mixed feeling.

วันนี้ (เมื่อวานนี้) ไปดู Freeze กับเขามาด้วย อันที่มาบุญครองนี่ ได้ดูตอนท้าย ๆ ส่วนที่พารากอน ก็เดินไปทำเนียน ๆ เป็นนักท่องเที่ยวกำลังถ่ายรูปชาวบ้านที่กำลังแข็งอยู่ ถ่ายไปถ่ายมา ตัวเองก็แข็งไปด้วยซะงั้น (ทำหยั่งกะมันเป็นโรคติดต่อ)

เจอพี่ยุ้ย พิท ฮันท์ และคนรู้จักหรือเพื่อนของคนรู้จักอีกจำนวนหนึ่ง ได้เจอ GX-100 อีกตัวแล้ว พร้อมวิวไฟน์เดอร์ด้วย กิเลสพุ่ง

ไปกิน Holy Pizza ไม่อร่อยเหมือนที่เดือนที่แล้วกิน สั่งคนละอย่างด้วยแหละ รู้งี้กินพิซซ่าดีกว่า

โค้กไม่มี รับเป็ปซี่ได้มั๊ยคะ … โอ้ว แต่ว่า กระเทียมจีน กระเทียมไทย คนยังไม่ได้แยกกัน กระเทียมมันก็เหมือน ๆ กันหมด เป็นงั้น

ลิซ่าโทรมาบอกว่ามีอีกรอบนะที่พารากอน ไว้เจอกัน แต่ก็ไม่ได้เจอ (พี่ยุ้ยก็เท็กซ์มา thx) เหมือนจะมีหลายคนจำเขาได้ ที่ไปกันทั้งบ้านน่ะ พ่อแม่ลูก ดูท่าจะอารมณ์ศิลปินกันทั้งบ้าน เจอพี่ด็อกนั่งอยู่หน้าน้ำพุ

นอกจากแข็งแล้ว ก็อยากเห็น flash mob ทำนอง street art/performance อะไรแบบนี้อีก ใครมีไอเดียอะไร ก็ช่วยผลิตกันออกมาเยอะ ๆ ด้วยเน้อ — พวกคนขับรถเขาจะได้อิจฉามั่ง ที่ไม่ได้เดินถนน 😛 … แต่ก็อ่ะนะ ทางเท้าจริง ๆ เราก็คงไม่ค่อยมีให้ทำหรอก มีแต่ทางเดินระหว่างห้าง กะสกายวอล์กให้เดินล่ะมั้งเนี่ย ย่านการค้าธุรกิจกรุงเทพ … บีทีเอสนี่มันทำลายล้างจริง ๆ …

เวลาคนไทยยืนขึ้นทั้งโรงหนัง ตัวนิ่ง ฝรั่งมันจะนึกว่าเล่น freeze อยู่รึเปล่านะ ? เล่นบ่อยจัง

วิ่งจาก freeze ไปดู Love in the Time of Cholera คนข้างหน้าไม่ยืน ตำรวจไม่เห็นไปจับ (หนังชื่อไทยว่า “รักนะ จู๊ด จู๊ด”)

ใครจะช่วยทดสอบ Firefox ภาษาไทย build 302 สำหรับ GNU/Linux ออกมาแล้ว

Twaiku คือ ไฮกุ บน twitter

รูปฟรีซ วิดีโอคลิป ลองหาดูตามเว็บล็อกต่าง ๆ ครับ ถ่ายกันไว้เยอะมาก fukduk.tv บอกว่าจะรวม ๆ ให้ดูด้วย ใครมีเด็ด ๆ ลองส่งไป หรือจริง ๆ ทำเองก็ได้ ก็อัพขึ้น YouTube ไปซะ (เขาบล็อคก็ไม่ต้องไปกลัว) ใส่แท็ก bangkokfreeze และ freezebangkok

เสื้อยืด “ชนชั้นกลาง” หาซื้อได้ที่ข้างทาง ถนนข้าวสาร ทำเองขายเอง ยุเขาให้ทำเว็บไปเลย ขายบนเว็บ แต่ระหว่างนี้ไปเดิน ๆ ดูได้ที่ข้าวสาร ไม่รู้มาวันไหนมั่ง (ไม่รู้จะพูดทำไม – -“) ดูจะทำเป็นงานอดิเรก

เอ้าฝึกกันไว้ อารยะขัดขืน ครั้งหน้าเราจะไปฟรีซกันหน้าสภา/ลานพระรูป (เอ้า ฮา…)

หรือในความหมาย “หยุด อย่าขยับ!” พวกเราทุกคนฟรีซ-ถูกปล้นกันไปหมดแล้ว ความเป็นเจ้าของชีวิตตัว (เอ้า ฮา…)

ทำไมเธอไม่ทำ ทำไม / นกร้อง รุ่งเช้ามา / นอนดึกเล่นเน็ต กับตัวเอง

technorati tags:
,
,
,
,