Schmap!! interactive guide map

ได้อีเมลจากเว็บไซต์ที่ไม่เคยรู้จัก Schmap

แจ้งว่า ได้เอารูปของเราใน Flickr ที่เป็นครีเอทีฟคอมมอนส์ ไปใช้ในแผนที่นำเที่ยวอันนี้

กดไปเล่น เออ มันก็โอเคนะ รู้สึกยังใช้ยากอยู่ แต่ข้อมูลมันก็โอเคเลย ไม่ได้ละเอียด แต่ก็บอกที่สำคัญ ๆ พร้อมกับตำแหน่งในแผนที่ (ที่เว็บไซต์ใช้ของ Yahoo! ถ้าเป็น widget ใช้ของ Google แปลกดี)

ที่ดีคือ มันดาวน์โหลดมาใช้ในเครื่องได้นะ แบบไม่ต้องออนไลน์ แต่ที่แย่คือ มีเฉพาะ Mac OS X กับ Windows เท่านั้นนะ GNU/Linux อดหมดสิทธิ์

iPhone ก็หมนุ ๆ เล่นได้

ลองเล่นดู Amsterdam, Berlin, Edinburgh, Prague

โอ๊ย อยากเที่ยวววว

technorati tags:
,
,

Hua Hin Indie

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไปนอนเอื่อย ๆ กับไทยอินดี้ที่หัวหิน

ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลย

ในจำนวนยี่สิบเอ็ดชีวิต (หรือยี่สิบสองนี่แหละ) ผมเป็นมนุษย์ผู้เดียวที่ไม่ได้ทำกิจกรรมอะไรเกี่ยวกับหนังเลย (เว้นเสียแต่การเข้าไปหลับในโรงหนังบ้าง – นาน ๆ ที)
นอกนั้นอีกยี่สิบชีวิต เขา เธอ และเธา ล้วนแล้วแต่ทำอะไรซักอย่างเกี่ยวกับหนัง
ไม่ทำหนังเอง ก็อยู่กองถ่าย แก้สคริปต์ ทำเอฟเฟกต์ ฯลฯ หลายสิ่ง ที่ทำให้ภาพเคลื่อนไหว

จึงไม่แปลกนัก ที่เราจะเห็นกล้องมินิดีวีกลาดเกลื่อนเหมือนมางานแสดงสินค้าอิเล็กทรอนิกส์อะไรซักอย่าง
ยังไม่รวมถึงกล้องถ่ายรูปสารพัดรุ่น ตั้งแต่ดิจิทัลเอสแอลอาร์ตัวใหญ่ไปจนถึงโลโมฟิชอาย

หากใครเผลอทำอะไรโง่ ๆ ไปในทริปนี้ แล้วหวังว่าจะไม่ถูกบันทึกภาพไว้ – ก็โง่จริง ๆ นั่นแหละ

พวกเราไปถึงเขาเต่าเอาตอนบ่าย คนที่บังกะโลเอารถมารับพวกเราจากสถานีรถไฟหัวหิน
นี่เป็นครั้งแรกของผมที่ได้นั่งรถไฟมาทะเล
รถไฟ กับ ทะเล – สองสิ่งที่ผมไม่เคยสัมพันธ์มันเข้าด้วยกันเลย
หลายสิ่งที่เราไม่เคยเห็นความสัมพันธ์ของมัน
แต่ทุกสิ่งล้วนโยงใย ไม่เห็น ใช่ว่าไม่มี

จัดแจงข้าวของพอเข้าที่ จับจองที่ซุกหัวนอนพอเข้าทาง ก็ถึงเวลามื้อแรกของทริปนี้
ข้าวผัดทะเลหม้อโต มื้อนี้พวกเรายังไม่ได้ทำเอง เป็นป้าที่ที่พักจัดการให้
กุ้ง และ ปลาหมึก ยั้วเยี้ย แหม อะไรมันจะทะเลขนาดนี้
มาก่อนก็กุ้งเยอะหน่อย มาช้าก็ข้าวเยอะหน่อย แต่มีพอให้หลายคนได้เติมรอบที่สองและสาม
มื้อแรกก็ประทับใจซะแล้ว เป็นอันวางใจว่าทริปนี้ไม่ต้องห่วงเรื่องอาหารการกิน อย่างน้อยก็ฝากท้องกับป้าได้
(ก่อนจะสำนึกภายหลังจากนี้ว่า เราประเมินปลายจวักเพื่อนร่วมทริปต่ำไป)

นั่งรมควันบุหรี่ซักพัก (เราเป็น second hand smoker ที่ดี บรรยากาศมันน่านั่งน่ะ) พอให้ข้าวย่อย ก็ถึงเวลาออกเดินสำรวจพื้นที่รอบ ๆ เสียหน่อย
ปล่อยพวกแม่บ้านพ่อบ้านเขาจ่ายตลาดเตรียมมื้อเย็นไป พวกเราจะไปชิลกันที่ชายหาด ฮู้ว์~

หาดแถวนี้ไม่ได้มีอะไรน่าดึงดูดนัก อืม แต่นี่อาจจะเป็นสิ่งดึงดูดก็ได้
จะสวยอะไรไปถึงไหน ในบางวันเราก็อยากกินข้าวราดแกงธรรมดา ๆ

ผมหยิบหูฟังขึ้นมาครอบหัว
พอดีกับเพลง Across the Universe ของ Fiona Apple
เราต่างอยู่บนเรือที่เรียกว่าโลก – ที่ร้อนชิบหาย
(ในรถไฟขากลับ เด็กสาวมัธยมสองคนที่นั่งถัดไป พยายามอธิบายเรื่องโลกร้อนให้กับหนุ่มนักท่องเที่ยวชาวเกาหลีฟัง world hot world hot – นี่เป็นประเด็นระดับโลกจริง ๆ)

พวกเราเริ่มหาที่ทางสำหรับฟุตบอลชายหาด
เกือบสุดหาด เป็นลานทรายหน้าโครงการรีสอร์ทที่ถูกทิ้งร้าง
ชาวบ้านแถวนั้นว่า คุณหญิง อ. ภรรยาอดีตนายก ท. ที่ตอนนี้เดินเล่นอยู่แถวกรุง ล. มาทำเอาไว้ แต่คงไม่ทำต่อแล้ว
น้ำทะเลขึ้นลง ชีวิตคนก็ขึ้นลง – น้ำลงก่อนสึนามิ?

เอาไม้มาปักทำเสาประตูสองฝั่ง แถวนี้น่าจะเล่นได้สนุก
ยังไงก็ตาม หาดทรายก็ยังเป็นหาดทราย

ไม่ได้เล่นฟุตบอลมานานเท่าไหร่แล้ว
ล่าสุดอาจจะเป็นที่ฮันโนเวอร์ บอลนักเรียนไทย ขำดี
กีฬาชนิดนี้ เอาเข้าจริง ความสนุกคงอยู่ที่เพื่อนร่วม “ทีม” ทั้งในและนอกสนาม

ผ่านไปได้แค่ห้านาที อาการเหนื่อยหอบปรากฎ
จะอะไรล่ะ ก็ตอนอยู่กรุงเทพเคยออกกำลังที่ไหน นอกเสียจากวิ่งไล่ตามรถเมล์บางครั้ง
ให้มาวิ่งไล่เตะลูกบอลกลางแดงเปรี้ยง ๆ ตอนบ่าย ไม่หัวใจวายตายก็ดีแค่ไหนแล้ว

เอาน่ะ นาน ๆ ที
เรายอมแพ้อะไรมาเยอะเกินไปแล้ว
วิ่งให้ล้ม

สนุกดี

กลับมาที่บ้านพัก
คนอื่น ๆ เขาออกไปเล่นบอลกันต่ออีกรอบ ที่ลานดินหลังบ้าน
ไม่ได้ออกไปด้วย เหนื่อย ไม่ไหวแล้ว
อยู่ในครัวดีกว่า วันนี้จะมีอะไรกิน

พี่นุชชี่เป็นกัปตันในสนามนี้
บัญชาการเกมจากหลังครก
คล่องแคล่วว่องไว เปิดบอลจ่ายบอลให้กับลูกทีม
แกะหอม ตำเครื่องแกง ลอกปลาหมึก แล่ไก่ สับหมู หั่นผัก ทุกตำแหน่งวิ่งช่วยกันแบบโททัลฟุตบอล frying dutchman – ใช่แล้ว เรามีไข่เจียวด้วย

แกงเขียวหวานไก่ ต้มส้มปลาหมึกยัดไส้ ผักชุบแป้งทอด น่องไก่ทอด และไข่เจียว
สำราญ
ไม่ได้ทำกับข้าวกินกันแบบนี้นานแล้ว
สมัยยังอยู่ไกลบ้าน นี่เป็นกิจกรรมแก้จิตตกอย่างหนึ่ง หลายคนคงเห็นตรงกัน
หลายทีที่แม้ข้าวจะแข็งไปหน่อย รสชาติอาหารจะแปร่ง ๆ เราก็ยังขำกับมันได้
แต่ถึงยังไง เราก็ยังต้องกินข้าวคนเดียวให้เป็นอยู่ดี

ตกดึก สาวเล็กสาวใหญ่ตั้งวงเล่นไพ่อยู่ในห้อง
(ใครบางคนเรียกมันว่ากิจกรรม “ออกกำลังนิ้ว”)
ส่วนหนุ่ม ๆ ตั้งวงเหล้าตามระเบียบ(รัส) อยู่ชานด้านนอก – น่าจะยังไม่มีใครได้เล่นน้ำ

จำไม่ได้แล้วว่าคุยอะไรกันบ้าง

ผมเข้าไปนอนตอนที่คนอื่น ๆ ยังคุยกันอยู่
หลังจากหลับกับเข่าตัวเองอยู่สองนาน

จำได้แต่ว่า คนกลุ่มนี้น่าสนใจดี

มีความสุขที่ได้มา

เขาเต่า – ไทยอินดี้

บันทึกของเพื่อนร่วมเดินทางคนอื่น ๆ

technorati tags: ,

Chanthaburi (1)

[title-link]

(ที่ร้านเน็ตใกล้ตลาดน้ำพุ – จากปากคำของเจ้าของร้าน “เดินตรงไปสี่แยก เลี้ยวซ้าย เห็นเลย” – จันทบุรี)

ที่ทำงานเขามาเที่ยวกัน หาดเจ้าสำราญ? แหลมเสด็จ คุ้งกระเบน อะไรประมาณนี้

ผมไปไม่ทันรถตู้ที่เขาไปกัน ตื่นสายก็ด้วย นัดตัวแทนประกันไว้ด้วย

…ผมจะเชื่อโชคชะตาดีมั๊ยเนี่ย

เมื่อเสร็จธุระอะไรแล้ว ก็เตรียมตัวออกเดินทาง เปิดเน็ตดูแผนที่รีสอร์ท วาดตาม จดที่อยู่ เบอร์โทร (ที่ตอนเกือบสี่ทุ่ม โทรไปก็ไม่มีใครรับสาย ได้ประโยชน์มาก) จะตามไปด้วยรถทัวร์

ออกจากเอกมัยสี่โมง ถึงจันทบุรีเกือบสามทุ่มได้ ที่ขนส่ง

หาของกินอิ่มแล้ว ก็หาที่พัก ตั้งใจว่าจะนอนในตัวเมืองคืนนึง ตอนเช้าเดินตลาด แล้วค่อยไปหาพี่ ๆ คนอื่น
แต่มันมืดแล้ว ไม่เคยมาด้วย แผนที่อะไรก็ไม่มี กะว่าจะมามั่ว ๆ เดิน ๆ ได้ซักพัก ไม่เจอซะที เลยตัดสินใจเดินกลับไปขนส่ง ถามพี่ตำรวจ ว่าจะไปหาดตอนนี้ดีมั๊ยเนี่ย หรือมีที่พักแถวไหนบ้าง – คือคิดว่าถ้าหาที่พักไม่ได้ ก็จะไปหาดเลยน่ะ

พี่ตำรวจทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวว่า ไม่น่าไปตอนนี้หรอก มันมืด ทางไม่ค่อยดี แล้วก็เปลี่ยว ที่สำคัญ มันแพงนะน้อง ฮ่ะ ๆ

ก็เลยถามเรื่องที่พัก
ซีกซ้ายบอกไปนอนนี่ก็ได้น้อง เลยสี่แยกไปนิดเดียว ชื่อ “เกษมสันต์” อะไรแนว ๆ นี้ ห้องใช้ได้ ไม่ไกลด้วย
ส่วนซีกขวา (ซึ่งเยอะกว่า และยศใหญ่กว่า :P) เชียร์ “อัมรินทร์” เขาว่าดีกว่า ห้องพัดลม นอนสบาย ๆ น้อง สองร้อยเอง นั่งมอไซด์ไปนิดเดียวเอง เดี๋ยวบอกให้

สุดท้ายผมก็ไปอัมรินทร์ ด้วยความขี้เกียจเสี่ยง ดึกและง่วงแล้ว

“ห้อง 200 หมดครับ”

ให้มันได้งี้สิ…

(ไว้มาเล่าต่อ เดี๋ยวพี่ ๆ เค้าจะผ่านมาในเมืองพอดี :))

technorati tags:

2006-2007

บ๊ายบาย 2006, 2549

มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ ในหนึ่งปี จะว่าสั้นก็สั้น จะว่ายาวก็ยาว เป็นช่วง ๆ ไป

ในบางช่วง มันก็นานเสียเหลือเกิน เมื่อไหร่จะจบ ๆ หมด ๆ ไปนะ
แต่ในบางช่วง มันก็สั้นเสียจนน่าใจหาย โดยเฉพาะอะไรที่มันไปเกี่ยวข้องกับคนใกล้ชิด การได้ใช้เวลาด้วยกัน การจากลา ทุกอย่างมันสั้นไปเสียหมด และดูเหมือนไม่เคยพอ

ได้เดินทางในโลกนี้ไปแล้วอีกหนึ่งปี มีอะไรเปลี่ยนแปลงในตัวเราบ้าง ลองทบทวน

ปีหน้า ปี “สายลับคู่” 2007, 2550 ดูซิ จะมีอะไรสนุก ๆ อีก 🙂

สุขภาพดีกันถ้วนหน้า กาย ใจ สิ่งแวดล้อม สังคม

มีปีที่ดีด้วยกัน 🙂

technorati tags:
,
,
,

I travel to people, not places.

ไป “เดินเล่น” เชียงใหม่ เชียงราย มา

จะให้เรียกว่า “เที่ยว” ก็ไม่ถนัดปาก เพราะทำตัวไม่ค่อยเที่ยวเท่าไหร่เลย ทั้ง ๆ ที่เพื่อน และแม่ของเพื่อนของเพื่อน (อยู่ที่เชียงราย) เขาอุตส่าห์อำนวยความสะดวกทุกอย่าง ขับรถพาไปโน่นมานี่ เป็นห่วงเราทุกอย่าง กลัวจะไม่สะดวก ไม่สนุก (ขอบคุณมาก ๆ)

คือยังไม่ได้เตรียมใจไปเที่ยวน่ะ ใจมันอยู่กับอย่างอื่นซะมากกว่า กับเรื่องงานก็ด้วยนิดนึง กับเรื่องคนก็ใช่

คือแค่อยากขึ้นไปน่ะ ไม่ต้องไปไหนก็ได้
ไปคราวนี้อารมณ์เหมือนไปพบผู้คนมากกว่า

เจอเพื่อนที่รู้จักกันที่เบอร์ลิน ไม่ได้เจอกันนาน ได้เจอพ่อแม่น้าพี่น้องของเพื่อน
ไปเจอเจ้าหน้าที่ที่ CAMT มช. ที่เคยส่งใบสมัครงานไว้
ได้เจอ ที่เชียงใหม่ คุยกันอยู่ประมาณชั่วโมง ก็ดี

พอขึ้นไปเชียงราย ก็ได้เจอเพื่อนของเพื่อน กับแม่ของเค้า
แล้วก็ได้ขึ้นไปเจอ อ.บรรพจณ์ ที่ม.แม่ฟ้าหลวง เชียงราย (สองคนนี้ กับ อ.Michel เคยแต่คุยกันในเนต)
แล้วก็มีโอกาสได้เจอรุ่นพี่ที่ SIIT ที่สอนอยู่ที่มฟล.ด้วย อันนี้เป็นความบังเอิญ (ที่น่ายินดี)
นอกจากนี้ อ.Paola ก็ยังได้นัดให้ได้คุยกับคณบดีสำนักไอทีที่นั่นให้ด้วย ก็คุยกันเรื่องที่จะสมัครงานนี่แหละ
จริง ๆ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะได้คุยกับผอ.ที่ CAMT ด้วย เผอิญติดขัดเรื่องเวลานัด ก็เลยพลาดไป
… เลยได้เดินเที่ยวเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ..ดีเหมือนกัน 🙂

จริง ๆ มันคงอารมณ์เดียวกับตอนนี้ที่กรุงเทพล่ะ

กลับมาแล้วสองอาทิตย์ ก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนหรอก ไปแค่สยามนี่แหละ โดยมาก
เน้นไปทางพบผู้คนซะมากกว่า เหมือนเราเก็บค้างมานาน
ได้เจอเพื่อนสมัยมหาลัย สมัยโรงเรียน รุ่นน้องภาค ได้เจอ อ.มะนาว เมื่อไม่กี่วันก่อน กับทีมประชาไท เป็นครั้งแรก ที่งานสมัชชาสังคมไทย
อาทิตย์หน้างาน Blognone ก็หวังจะเจอ วีร์ มาร์ค พี่ป็อก กับคนอื่น ๆ อีก .. เป็นครั้งแรกอีกเช่นกัน (ผมไปตอนบ่ายนะครับ ตอนเช้ามีเรียน)

อาทิตย์นี้ว่าจะไปหาพี่ที่ทำงานเก่า (หลังจากพลาดมาหลายรอบ ฝนฟ้าไม่เป็นใจ) หาอาจารย์ด้วย

เหมือนชีวิตจะติดผู้คน
ที่ทางนั้นไม่ค่อยติดเท่าไหร่ เดี๋ยวไปนั่นมานี่

การได้เจอกับคนที่เราอยากเจอ จึงเป็นเรื่องน่ายินดี

แต่เอาเข้าจริง ๆ บางครั้งคนที่อยากเจอมาก ๆ พอได้เจอกันแล้ว บางทีเราก็ไม่ค่อยคุย กลับเลือกที่จะนั่งเฉย ๆ มอง หรือทำอะไรอย่างอื่นไปตามเรื่องตามราว

… ก็เรารู้แล้วไง ว่าเค้าอยู่ตรงนั้นแล้ว


รูปเดินเล่น: เชียงใหม่, เชียงราย

(ผมชอบเดินเล่นนะ มันเหมือนจะทำได้ทุกวันดี ไม่ต้องพยายามมาก ไม่ต้องมีจุดหมาย แค่ออกจากบ้าน ก็ได้แล้ว 🙂 )

tags: | | |

in Utrecht

Now in , will go to this afternoon.

A nice city, loads with bicycles (Fiets, as every other Dutch cities, I guess), and small beautiful houses along its canals. An ideal university city I would say (Utrecht University is the largest university in the Netherlands, housing 60,000+ students, it is also Number 1 in the ‘Academic Ranking of World Universities 2006’, compiled by Shanghai Jiao Tong University).

Miffy is so cute, btw.

See you next time 🙂

tags:
|
|

What Am I Doing Here ?

new blog: What Am I Doing Here ? อาทิตย์ ประสาทกุล

บล็อกเพื่อนของเพื่อน นักเรียนรัฐศาสตร์ ตอนนี้น่าจะกลับไปทำงานแล้ว (ที่ไหนไม่ทราบ)

ดูเหมือนจะชอบ ปลา และ เดินทาง
(เนื่องจากปลาทุกตัวไม่ได้มีตีน เค้าเลยเดินให้พวกมัน — เดาเอามั่ว ๆ)

มีคำถามเดียวกัน “กูมาทำอะไรอยู่ที่นี่ (วะ)?”
(คำตอบก็แน่นอนว่า ไม่เหมือนกัน แม้จะยังไม่รู้ก็ตาม)

เจ้าของบล็อก เขียนหนังสือ “เรื่องราวการเดินทางของชายหนุ่ม : ปลา ต้นไม้น้ำ และศิลปิน” สำนักพิมพ์วงกลม กันยายน 2547 + มีบทความจำนวนหนึ่งลงนิตยสาร ผู้หญิงวันนี้