พระราชดำรัสและคติพจน์เหมาเจ๋อตุง

Mao in front of a crowd

ไอเดียการเผยแพร่พระราชดำรัส ยกมาออกอากาศช่วงข่าวภาคค่ำ และในโอกาสต่างๆ นี่เหมือนกับการพิมพ์เผยแพร่หนังสือ “Quotations from Chairman Mao Tse-tung” หรือ “คติพจน์เหมาเจ๋อตุง” ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรมของชนชั้นกรรมาชีพ

คติพจน์เหมาเจ๋อตุง เป็นหนังสือขายดีอันดับ 2 ของโลก รองจากไบเบิล (อ้างจากเว็บไซต์ Business Insider) ในหนังสือดังกล่าวมีภาพประธานเหมาในอิริยาบถต่างๆ เช่น ภาพเหมาวัยหนุ่ม เหมาทำนา เหมาตรวจแถวทหาร เหมาพบประชาชน เหมาพูดคุยกับกรรมกร เหมากับครอบครัว เหมาเล่นกีฬา

Long Live the (Burger) King! #WeLoveKing

จากหนังสือพิมพ์ The Spectrum, an Acton-Boxborough Regional High School’s newspaper, February 2005 (Vol. 23 No. 3):

Long Live the (Burger) King!

เป็นข่าวร้าน BK ไฟไหม้ ที่ฮาคือ นักเรียนทำ funeral service ให้ด้วย (ตามรูป) (คิดได้ไง) – แต่ทั้งหมดมันเป็น prank นะครับ อย่างข่าวหน้าสุดท้ายล่างสุด ก็เป็นภาพขโมยโต๊ะ ขำ ๆ [อ่าน pdf]

The Burger King หน้าตาเป็นไง เขามีหลายเวอร์ชั่น อันนี้เป็นเวอร์ชั่นในโฆษณาหนัง The Simpsons Movie และ Burger King ปี 2007:

BK Simpsons (ads)

BK มีโฆษณาสนุก ๆ อยู่เยอะ (มุขแป๊กก็มี) ไปดูได้ที่ Burger King advertising (wikipedia) มีแบบทำเป็นเกมด้วย

technorati tags:
,
,

Bangkok Post: Taking time to consider lese majeste law

Report from the seminar last weekend, from today (2009.03.25)’s Bangkok Post
http://www.bangkokpost.com/opinion/opinion/13931/taking-time-to-consider-lese-majeste-law

(More from this seminar at Prachatai (English): Seminars recount lese majeste law fears, Lese Majeste: Differences of legal opinion aired at forum on defamation of royalty)


Thailand: Monarchy and Democracy

Taking time to consider lese majeste law

by Atiya Achakulwisut, Bangkok Post, 25 Mar 2009

The controversy over the lese majesty law and how it has been used ostensibly for political gains has prompted a group of academics to petition the Abhisit government to “reform” the legislation.

Before anything can be done, however, there is arguably a need to understand the issue better, from all angles.

That is why a seminar was held last week at Thammasat University on the many dimensions of the lese majeste law. One of the topics discussed was the role of the monarchy in democracy.

Citing an interview His Majesty King Bhumibol Adulyadej granted the BBC in 1979, in which he said, Monarchy in this country has always been on the move, one of the seminar’s speakers, Tongthong Chandrangsu, emphasised that the role and expectation of the monarchy in Thailand has constantly evolved.

While it is true that the landmark change to the institution of monarchy was the 1932 Revolution which ended absolute monarchy in Thailand, Mr Tongthong, former deputy permanent secretary for justice, argued that the Thai monarchy had evolved along with the changing world since the reign of King Rama IV and V.

His Majesty King Bhumibol has the most experience with democracy – 63 out of the 77 years that the country has been under the regime.

The role of the monarchy during the initial years, when the King had just come back from overseas and the country had a seasoned Prime Minister, Field Marshal Pibulsongkram, was different from that during the tenure of Field Marshal Sarit Thanarat or at present when His Majesty’s experience and charisma has grown, Mr Tongthong said.

When it comes to the Crown’s relationship with mechanisms of democracy, the government, Parliament and the court, Mr Tongthong said that as the Thai constitutional democracy is modelled after the British one, the institution very much exercises the similar right to be consulted, to advise and to warn.

The dilemma is that a government is liable to public opinions, which can be positive or negative. For a government to consult the monarchy is thus a private matter that should be kept confidential. That is a duty of the government, Mr Tongthong said.

Prominent historian Nidhi Eoseewong referred back to the watershed 1932 Revolution and the resulting status of the monarchy according to the Constitution, which he believes remains debatable.

One stream of thinkers regarded sovereignty as belonging to the Thai people. According to this way of thinking, “constitutional monarchy” is thus considered a new entity that is no longer part of absolute monarchy which had existed before King Rama VII signed his name to the country’s first Constitution.

The other group interpreted the 1932 change as the monarchy allowing the Thai people to exercise sovereignty. According to this school of thought, if a constitution is aborted, the sovereignty returns to the King.

Prof Nidhi noted, however, that both the 1932 revolutionaries and the leaders after that recognised the importance of the monarchy. They never considered republicanism as an option for the country’s governing regime.

With a new set of “powers” coming in between the monarchy and the public, deriving either from elections or the barrel of a gun after 1932, there is no question that the institute of monarchy had to change. But how?

According to Prof Nidhi, what should be the institution’s role in politics has been a subject of argument since 1932 up to the present, evidently with no clear resolution.

The other question which the historian thinks has yet to be resolved is: Where is the proper line between what he terms a “sacred” and a public space.

He defines the sacred space as areas that are not open to the general public to partake, criticise or change without facing a penalty.

Naturally, when the sacred space is enlarged, it encroaches on the public space, Prof Nidhi said. He added that Thai society still seems unable to find where the appropriate line should be. He also cautioned that as society is never static, it is quite possible that the so-called appropriate line will not stay at the same place all the time, either.

Looking back in history, Prof Nidhi said there was an attempt to rearrange the sacred/public areas through an amendment to the Criminal Code which was enacted during the period of absolute monarchy.

The amended Criminal Code of 1946 made a distinction between the King and the institution of the monarchy as well as limited the protection to the King, Queen, Crown Prince and Regent. Still, an application of the law – the fact that accusations can be made by anybody in public space – leaves a lot of room for abuses that are not beneficial to the Crown.

Political scientist Kasian Tejapira said one implication of the 1932 Revolution was the shift of support for monarchy from state coercion to popular consent. In this light, people who propose that the state employ more coercive means to protect the institution may end up eroding the consensual support that has so far protected the monarchy better than any iron wall, without realising it.

Like Prof Nidhi, Mr Kasian said that the change to a constitutional monarchy in 1932 was a “historic compromise” between King Rama VII and the People’s Party.

It was a consensus that the Thai nation would not return to absolute monarchy nor would it want to embrace republicanism. This is a done deal in the Thai history.

In this perspective, any attempt to return sovereignty to the King, petition His Majesty to appoint a prime minister or stage a coup d’etat, is an effort to undo that historic compromise. It is tantamount to asking Thai society to make a decision again regarding whether the King is above or under the Constitution, or to whom does sovereignty belong?

Mr Kasian believes that while the Thai authorities should listen and take into account opinions of the international community regarding the lese majeste law, the right to retain or change the legislation remains ours.

Hence, we can manage to take the time to consider the issue carefully.

However, he warned that since the country’s ruling elite have faced dramatic changes and severe conflicts for a long time, they have developed anxiety and fear, which can turn into paranoia. These feelings are not healthy. Indeed, they could be downright dangerous if they got out of control, Mr Kasian said.


technorati tags:
,
,
,

The Yellow Box

ชอบใจคุณ Tee – “กล่องเหลือง”

ได้ไปทราบมาว่า คนชุดเขียว กำลังขายกระดาษปึกนึง เห็นท่าว่าขายไม่ออก

รู้สึกว่าสีเหลืองกำลังอินเทรนด์ ก็เลยปิ๊งไอเดียบรรเจิด

เอากระดาษปึกนั้นมาใส่กล่องสีเหลือง แล้ว โฆษณากระดาษปึกนั้นว่า อยู่ในกล่องสีเหลือง (official หรือเปล่า ก็ไม่รู้)

คนซื้อของเพราะดูแต่กล่องก็มีเยอะ จะไปห้ามก็ไม่ได้ก็ยี่ห้อเค้าดีจริง

แต่ระวังของเก๊ นะครับ


Don’t it always seem to go
That you don’t know what you’ve got
Till it’s gone
They paved paradise
And put up a parking lot

Joni Mitchell – Big Yellow Taxi

technorati tags:

List of "Thai" monarchs

ควรจะใช้ชื่อหัวข้อว่าอะไรดี ?

มีหน้าในวิกิพีเดียไทยหน้าหนึ่ง เป็นการรวบรวมลำดับกษัตริย์ในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบัน โดยในขณะนี้ใช้ชื่อว่า “ลำดับพระมหากษัตริย์ไทย”

ทีนี้ มีผู้ตั้งข้อสังเกตมาว่า ไม่น่าจะใช้คำว่า “ไทย” เนื่องจากก่อนหน้า พ.ศ. 2482 นั้น เรายังใช้คำว่า “สยาม” กันอยู่ ยังไม่ใช่ “ไทย” – จึงควรจะเปลี่ยนชื่อหน้านั้น ให้สอดคล้องกับความเป็นจริง (ในหน้านั้น รวบรวมรายชื่อย้อนขึ้นไปถึง พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ .. ซึ่งผมว่า “สยาม” เองก็ยังไม่น่ามีนะ)

กรณีเทียบเคียงของประเทศอื่น/วิกิพีเดียภาษาอื่นนี่ มีตัวอย่างเช่น
List of monarchs in the British Isles (กษัตริย์ใน “เกาะอังกฤษ” ซึ่งรวมสกอตแลนด์และเวลส์ด้วย) กับ List of English monarchs (เฉพาะกษัตริย์ของอังกฤษ-ที่ไม่ใช่ UK-เท่านั้น)

ของไทยนี่ ไม่รู้จะใช้ว่า “กษัตริย์ในดินแดนสุวรรณภูมิ” ได้ไหม, หรือว่ากว้างไป ?

ขอเชิญผู้รู้/ผู้สนใจ ช่วยชี้แนะ/อภิปรายที่วิกิพีเดียด้วยครับ ขอบคุณครับ 🙂
พูดคุย:ลำดับพระมหากษัตริย์ไทย

technorati tags:
,

essentially

ผมตอบที่บล็อกพี่เค้าไม่ได้ เอาตรงนี้เลยละกัน

จาก pressjargon.org : ม๊อบมา… รถติด… ??? “… เห็นมีแต่คนบ่นว่ารถติดเพราะถนนถูกปิด ก็นึกว่าม๊อบก่อเรื่องอีกแล้ว ขอโทษที… เผลอเข้าใจไปว่า ม๊อบเป็นสาเหตุเพียงอย่างเดียวของการทำให้รถติด อิอิ”

อืมม…

ความสามารถในการเอาใจเขามาใส่ใจเรา เข้าใจกันและกันนั้น อาจจะขึ้นอยู่กับว่า เรามีส่วนได้ส่วนเสีย หรือ มีความรู้สึกร่วมกับสถานการณ์ตรงนั้นได้มากแค่ไหน

ภาคหนึ่ง ฝูงชนแสดงความจงรักภักดี เพราะเห็นว่ากษัตริย์คนนี้ดี ปกครองด้วยความเป็นธรรม

ภาคหนึ่ง ฝูงชนขับไล่ เพราะเห็นว่านายกคนนี้ไม่เหมาะ มีความไม่ชอบธรรม

เนื้อหานั้น แม้จะไม่เหมาะสมที่จะนำมาเปรียบ แต่ยกเอาเรื่องฐานะออกไปแล้ว เนื้อหาก็คือ ความเป็นธรรม
การยกย่องความเป็นธรรม การต่อต้านความไม่เป็นธรรม

เป็นการแสดงพลังเพื่อสื่อสารเรื่องเดียวกันนั่นเอง (ไม่ใช่แค่เรื่องเดียวที่จะสื่อสาร แต่หนึ่งในเรื่องนั้น ทั้งสองภาค มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่)

และการแสดงพลังด้วยการรวมตัวกันจำนวนมากเช่นนี้ ผลข้างเคียงในเรื่องของการจราจรก็ย่อมหนีไม่พ้นที่จะเหมือนกัน

แต่แต่ละคน ก็ มอง จัดการ และ อดทน กับมันได้ไม่เหมือนกัน

หรือเป็นเพราะว่า สิ่งที่บางคนมอง ไม่ได้มองถึง “ธรรม” ใน “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม”
หากสนใจเพียงการเฉลิมฉลอง ธงทิว และการได้ใส่เสื้อสีเหลือง ?

ความเข้าใจ และอดทน กับผลข้างเคียงของ

การเฉลิมฉลอง (..ที่ได้ธรรมปกครอง) กับ ความขัดแย้ง (..เพื่อให้ได้ธรรมปกครอง) จึงแตกต่างแบบ บวก กับ ลบ (ไม่ใช่ บวกมาก กับ บวกน้อย)

หรือว่าความจงรักภักดี ถูกขโมยไปใช้เป็น รัฐมาร์เก็ตติ้ง ซะเรียบร้อยแล้ว ?

รัฐมนตรีใส่เสื้อเหลือง = รัฐมนตรีจงรักภักดี = อยู่ในตำแหน่งปกครองต่อไปได้ … จะชอบธรรมหรือไม่ก็ได้

ทำไมยิ่งทำ ยิ่งแสดงความจงรักภักดี มันยิ่งห่างจากสิ่งที่ผู้ที่เราแสดงความจงรักภักดีนั้นคาดหวังต้องการ ?

“เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม” … รับใส่เกล้ากันหน่อยเถอะ

tags: ,

BBC News Programme on Monarchy

Our Monarchy : the Next 50 Years

ในโอกาสครบรอบวันเกิด 80 ปี ของควีนอลิซาเบธ บีบีซีก็เลยจัดโปรแกรมพิเศษ เกี่ยวกับ ราชาธิปไตย (Monarchy)
ซึ่งก็ดูจะพ้องกับเหตุการณ์ในเนปาลตอนนี้ด้วย

เพิ่งเปิดมาดูตะกี้นี้ ช่วงก่อนหน้านี้
เค้าให้คนทางบ้านโทรศัพท์/อีเมลเข้ามาแสดงความคิดเห็น ก็มีพูดถึงโมนาโก ประเทศตะวันออกกลาง และเนปาล เสียดายดูไม่ทัน

777

บางส่วนจากบทสัมภาษณ์ รศ.ดร. วรเจตน์ ภาคีรัตน์ : นายกฯ พระราชทาน ไม่ใช่มาตรา 7
ไทยโพสต์ 12 มีนาคม 2549

“มันขัดกับรัฐธรรมนูญ ยกมาตรา 7 อยู่เหนือกว่าบทบัญญัติทุกมาตราในรัฐธรรมนูญ เป็นไปได้ยังไง… ถ้าจะอ้างก็ต้องอ้างอย่างเดียวว่าขอพระราชอำนาจพระมหากษัตริย์ในยามวิกฤติ”

“ผมมองว่าเท่ากับยืมมือในหลวงปลดนายกฯ และที่สุดแล้วในแง่ของการเคลื่อนไหวมันจะได้เรียนรู้อะไรล่ะ ในแง่ของประชาธิปไตย ถามว่าที่สุดสังคมเราได้อะไร เราไม่ปฏิเสธว่าเรามีในหลวงซึ่งทรงมีพระอัจฉริยภาพ เรียกว่าในแผ่นดินนี้ไม่มีใครเทียบทาน หรือมีประสบการณ์ในทางการเมืองมากเท่ากับในหลวง แต่ว่าต้องระวัง เพราะตอนนี้ทุกคนก็เรียกร้องหมด กำนันผู้ใหญ่บ้านก็เรียกร้องให้เลือกตั้ง แล้วถามว่าจะให้พระองค์ท่านตัดสินเหรอ ให้ตัดสินก็เท่ากับให้พระองค์เลือกข้าง ไม่ควรเลย”

ถามว่าถ้านายกรัฐมนตรีรักษาการลาออก ในทางรัฐธรรมนูญจะมีผลอย่างไร

“ตัวนายกฯ รักษาการไม่อยู่ แต่ ครม.ยังมี มันจึงไม่มีพ้นจากการรักษาการได้อีก เมื่อนายกฯ ไม่ปฏิบัติหน้าที่ พูดง่าย ๆ คือ ครม.ตายไปแล้ว ถ้าทักษิณลาออกจากรักษาการ โดยกลไกก็ต้องเอารองนายกฯ คนใดคนหนึ่งขึ้นมาปฏิบัติหน้าที่รักษาการนายกรัฐมนตรี”

ถ้าเอาคนนอกมารักษาการได้ไหม

“ไม่ได้ เพราะตัว ครม.เขายังอยู่นี่ครับ ถ้า ครม. 36 คนลาออกก็อีกเรื่อง แต่ผมเรียนว่าเราอย่ากระโจนไปที่พระมหากษัตริย์เร็วเกินไป ถ้า ครม.ไม่ปฏิบัติหน้าที่ทั้งหมด ก็ยังมีวุฒิสภาอยู่ แต่ก็มีปัญหาว่าเขาทำหน้าที่แทนรัฐสภาได้บางเรื่อง เช่น รับทราบการสืบราชสมบัติ การประกาศสงคราม เขาทำเรื่องแก้รัฐธรรมนูญไม่ได้ แต่ถ้ามันถึงคราววิกฤติจริง ๆ ก็อาจจะต้องดึงเอาอำนาจตรงนี้ไปให้วุฒิสภาได้โดยเทียบเคียง ว่าขนาดกรณีประกาศสงครามยังให้วุฒิฯ ทำหน้าที่รัฐสภาเลย ฉะนั้นก็อาจต้องให้วุฒิสภานั่นแหละ พิจารณาแต่งตั้ง ครม.มาดำเนินการ อนุโลมให้ประธานวุฒิฯ เป็นคนลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ ที่สำคัญคือเราต้องพยายามให้กลไกมันเดินไปก่อน อย่าเพิ่งกระโจน”

“เราใช้กลไกรัฐธรรมนูญให้หมด พอมันหมดเกลี้ยงแล้ว ไม่มีแล้ว แล้วมันเกิดภาวะวิกฤติ วิกฤติในความหมายผม คือภาวะซึ่งเกือบเป็นอนาธิปไตย เป็นภาวะที่ระบบกฎหมายไม่ดำรงอยู่ มันไม่เชื่อฟังกฎหมาย ไม่ยอมรับอำนาจรัฐกันแล้ว เป็นภาวะที่ใกล้ไปถึงสงครามกลางเมือง จลาจล แล้วองค์กรของรัฐที่มีอยู่ทำงานไม่ได้เลย”

นั่นแหละจึงเป็นขั้นตอนที่ต้องพึ่งพระบารมี

“ถ้าเราด่วนไปพึ่งพระบารมีเราก็เสี่ยง เสี่ยงว่าเรากำลังดึงเอาพระมหากษัตริย์ลงมาตัดสินปัญหาความขัดแย้งในทางการเมือง ให้พระองค์ปลดนายกฯ ดีชั่วไม่รู้ แต่ตอนนี้เราไม่ชอบนายกฯ แล้ว เราสร้างพลังประชาชนขึ้นกลุ่มหนึ่ง แล้วบอกว่าอันนี้เป็นวิกฤติ มันวิกฤติยังไง คำถามผมคือมันวิกฤติตรงไหน อย่าเพิ่งตั้งคำถามว่าแล้วจะรอให้เลือดตกยางออกก่อนหรือเปล่า ถ้ามันจำเป็นมันก็จะไปถึงจุดนั้น และพระองค์ก็จะลงมาเอง แล้วก็มีความชอบธรรมทางกฎหมายรองรับ ถ้าพระองค์ลงมาตอนนี้จะมีคำถามมากมาย ฝ่ายสนับสนุนท่านนายกฯ มีความรู้สึกได้ว่าพระองค์เลือกข้าง ซึ่งผมคิดว่าเราต้องเคารพคนกลุ่มนั้นด้วยนะ เขาจะรักท่านนายกฯ ทักษิณด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม แต่มันมีคนจำนวนไม่น้อย และเป็นคนไทยเหมือนกัน เป็นคนในชาติเหมือนกัน เราต้องมองคนเหล่านั้นด้วย อย่าไปมองว่าคนพวกนี้ไม่รู้อะไร”

นายกฯ ชอบอ้างว่าถ้าออกจะเสียหลักประชาธิปไตย

“หลักประชาธิปไตยของท่านหมายความว่าถ้านายกฯ ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาแล้วจะไม่ต้องลาออกโดยวิธีใด ๆ เลยหรือ นี่คือประเด็น ถ้าท่านถูกอภิปรายในสภา ท่านชี้แจงไม่ชัด โหวตกันท่านก็ได้มติไว้วางใจเพราะเสียงของท่านมีมาก ถามว่าถ้าไม่มีเสียงไม่ไว้วางใจท่านไม่ลาออก ทั้งที่เสียงของคนนอกสภาทั้งประเทศคลางแคลงใจสงสัย อย่างนั้นหรือ คำว่ากติกาของท่านท่านจำกัดว่าคือกติกาทางกฎหมาย แต่การเข้าสู่การเมืองมันไม่ใช่มีแต่กติกาทางกฎหมาย มันมีส่วนอื่นเสริมด้วยนะ ที่ทำให้ประเทศดำเนินไปอย่างราบรื่น ผมกำลังพูดถึงกติกาอื่นๆ นอกจากกติกากฎหมาย ถ้านายกฯ อ้างแต่กติกากฎหมายอย่างเดียวผมคิดว่าไม่พอที่จะเป็นนายกฯ ท่านขาดคุณสมบัติตั้งแต่แรกเลย เพราะว่าทำถูกต้องตามกฎหมายอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าจะสามารถอยู่ในตำแหน่งนายกฯ ได้ กฎหมายเป็นเพียงมาตรฐานขั้นต่ำที่สุด เป็นเกณฑ์ขั้นต่ำที่สุด แต่คนเป็นนายกฯ ต้องมีมากไปกว่านั้น การที่ท่านบอกว่าท่านออกเท่ากับทำลายกติกา-ไม่ใช่ ในมุมกลับกันท่านอาจจะรักษากติกาไว้ด้วยซ้ำไป กติกาตรงนี้ดำรงอยู่ต่อไปได้แล้วเปิดให้มีการเปลี่ยนแปลงกติกาอันใหม่ที่ท่านจะเข้ามาสู้ อันนี้มองจากข้อเท็จจริง ถามว่าเอ้าแล้วทำไมนายกฯ คนอื่นไม่ถูกไล่แบบนี้ คำถามคือแล้วนายกฯ คนอื่นเขามีความเกี่ยวพันกับธุรกิจแบบนี้ไหมล่ะครับ ก็ท่านทำของท่านเอง ท่านไม่เลือกที่จะดำเนินการในทางรัฐธรรมนูญ โอนหุ้นท่านให้นิติบุคคลจัดการ ท่านเลือกที่จะบอกว่าให้ลูกที่บรรลุนิติภาวะดำเนินการ แล้วท่านก็อธิบายไม่ได้ว่าตกลงอำนาจการครอบงำการตัดสินใจอยู่ที่ใครกันแน่”

“ถ้าถามผมตอนนี้ ผมเห็นด้วยที่จะให้นายกฯ ยุติการปฏิบัติหน้าที่ แต่เราต้องไม่ลืมว่าก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เขาสนับสนุนอยู่ อาจจะมีคนมีการศึกษาส่วนหนึ่งด้วย ไม่อย่างนั้นมันจะมีการเถียงกันในบริษัทหรือ ตอนนี้สังคมมันไม่ได้ไปในแนวทางเดียวกัน พลังตรงนี้ยังมีไม่มากพอ ผมถึงบอกต้องต่อสู้กัน อาจจะต้องยืดเยื้อครับ ก็สู้กันไป โอเควันที่ 14 เขาก็มีสิทธิรวมพลังแสดงประชามติว่าไม่อยากให้ท่านนายกฯ อยู่ในตำแหน่ง ก็ทำได้”

“หลายคนก็บอกว่าอย่างนี้ประเทศชาติเสียหาย มันก็อาจจะมี แต่ผมคิดว่าไม่ได้เสียทุกอย่าง อย่างน้อยในเชิงพัฒนาการ เชิงการเรียนรู้สังคม จะได้อะไรใหม่ ๆ จากการเคลื่อนไหวคราวนี้ ที่หลายประเทศในโลกนี้จะไม่มี ถ้าเราผ่านวิกฤติช่วงนี้ไปได้ สังคมไทยจะเติบโตไปอีกชั้นหนึ่ง ผมจึงคิดว่าก็ต้องปล่อยให้สู้กัน ที่สุดแล้วตัวสถานการณ์จะคลี่คลายไปสู่ทางออกเอง เราทุกคนมีประสบการณ์ ผ่านเหตุการณ์ตุลา พฤษภา มาแล้ว ทุกฝ่ายรู้ ผมสังเกตเห็นได้จากการเคลื่อนขบวนของม็อบ แน่นอนความรุนแรงในการใช้อารมณ์ความรู้สึกมันมีเป็นธรรมดา แต่จนถึงวันนี้ผมว่าทุกคนยังมีสติอยู่ ฝ่ายคนที่เขากดดันก็มีสติอยู่ ก็อาจจะถึงจุดที่เขาเริ่มเหนื่อยเหมือนกัน ฝ่ายรัฐบาลก็เริ่มเหนื่อย ถ้าถามผมว่ามีความชอบธรรมไหมในการเคลื่อนไหวอย่างนี้ มองจากสภาพข้อเท็จจริงก็มีความชอบธรรม นายกฯ ตอบคำถามหลายคำถามไม่ได้ ตอนนี้ท่านอ้างแต่กติกา อ้างแต่ระบบ เหมือนกับก่อนยุบสภานายกฯ ไม่เคยพูดถึงปฏิรูปการเมือง ฝ่ายค้านอาจจะขยับตัวเร็วกว่ารัฐบาลแต่ก็ไม่มาก ก้าวเดียว ฝ่ายค้านหลายประเด็นไม่ได้มีการพูดถึงทิศทางการปฏิรูป การแก้ไขกลไกรัฐธรรมนูญว่าควรจะแก้อย่างไรบ้าง ทั้งระบบ มันเป็นการดำเนินการในทางการเมืองโดยเฉพาะหน้า”

“โจทย์ของสังคมตอนนี้คือจะทำยังไงให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโดยไม่เกิดความรุนแรง ถ้าเราผ่านตรงนี้ไปได้ผมว่าสังคมเราจะเข้มแข็งขึ้นนะ พัฒนาเราจะขยับไปอีกขั้นหนึ่ง แต่ถ้ามันเป็นอย่างที่เสนอกันตอนนี้ ที่บอกว่าถวายฎีกาให้ในหลวงลงมา ผมว่าเราจะไม่ได้พัฒนาอะไรต่อไปข้างหน้า เราจะย่ำอยู่ ณ จุดเมื่อพฤษภา 2535 หรืออาจจะถอยไปกว่านั้นอีก เพราะพฤษภา 2535 มันมีเหตุของมัน แต่วันนี้มันยังไม่เกิด เราก็ขอให้พระองค์ลงมาเสียแล้ว และผมไม่แน่ใจว่าจะมีปัญหาตามมาอีกหรือไม่ คนซึ่งบอกว่าทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาไม่บอกผลทางกฎหมายที่เกิดขึ้นตามมาเลยว่ามีผลเท่ากับการปลดนายกฯ ไหม งดใช้รัฐธรรมนูญกี่มาตรา อำนาจที่งดใช้รัฐธรรมนูญเป็นอำนาจที่มาจากไหน คือผมไม่ได้มองว่ารัฐธรรมนูญมีสภาพเหมือนคัมภีร์ไบเบิล ส.ส.ร.บางท่านเห็นรัฐธรรมนูญเหมือนคัมภีร์ไบเบิลจริง ๆ ท่านมองว่า perfect แล้ว แตะต้องไม่ได้ แต่ผมก็เห็นว่าเราต้องเคารพรัฐธรรมนูญอยู่ จนถึงขั้นเอาละมันไปไม่ได้แล้ว ก็ต้องเปลี่ยน ถึงจุดนั้นมันเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องมีการเรียกร้อง เพราะถ้าเรียกร้องอย่างนี้ อีกฝ่ายก็เรียกร้อง แล้วทำยังไงกันล่ะ ท่านไม่ทรงลำบากพระทัยหรือ ผมจึงมองว่าเราต้องไปให้พ้นตรงนี้เราถึงจะไปได้”

via grappa via Etat de droit