ถุงสีแดงคือวัตถุแห่งความปราถนา

ในตอนที่ผมยังอยู่อนุบาล มันมีถุงอยู่สองแบบสำหรับใส่เงินค่านม ในตอนเช้าของแต่ละวัน เราจะนำเงิน 50 เยนติดตัวไปเพื่อจ่ายค่านมสำหรับมื้อกลางวัน ถุงสีขาวนั้นสำหรับนมธรรมดา และถุงสีแดงนั้นสำหรับนมรสกาแฟ

ในตอนเช้า เราจะใส่ถุงค่านมลงไปในกล่องไม้กล่องหนึ่ง มีชื่อของพวกเราบนถุงเหล่านั้น บ้างก็สีขาว บ้างก็สีแดง ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ทราบได้ แม่ของผมเกิดไปได้ไอเดียมาว่า ผมจะเอาถุงสีแดงไปอนุบาลไม่ได้ ผมมองอย่างเจ็บปวดทรมานและมีความปราถนาไปที่ถุงสีแดงพวกนั้น ที่เพื่อน ๆ ของผมนำมาและใส่มันลงไปในกล่องไม้อย่างร่าเริง

ถุงสีแดงนั้นเคยเป็นความฝันของชีวิตผม ถุงสีแดงนั้นเคยเป็นวัตถุแห่งความปราถนา มันไม่เคยมีอะไรที่น่าหลงใหลไปกว่าการได้เห็นถุงสีแดงอยู่ในกล่องไม้กล่องนั้น ผมยังจำมันได้อย่างชัดเจนจนกระทั่งทุกวันนี้

แปลจาก Red bag was the object of desire. โดย เคนอิจิโร โมงิ

เคนอิจิโรเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้านสมอง ปัจจุบันทำงานที่ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์โซนี่ เขาเขียนบล็อกส่วนตัวที่ใช้ชื่อว่า The Qualia Journal เล่าเรื่องราวรอบ ๆ ตัวในชีวิตเขา รวมถึงบางส่วนจากหนังสือที่เขากำลังเขียนอยู่

ในช่วงที่มีกระแสต่อต้านเกาหลีและรายการบันเทิงเกาหลีอย่างรุนแรงในสังคมออนไลน์ของญี่ปุ่น เคนอิจิโรได้แสดงความไม่เห็นด้วยอย่างชัดเจนกันกระแสต้านดังกล่าว และกล่าวว่า :

เป็นเรื่องโง่เกินไปแล้ว กระแสเกาหลีมีอะไรผิด ? เราอยู่ในยุคของโลกาภิวัตน์กันแล้วนะ ความคิดชาตินิยมแบบโง่ ๆ มันเป็นเรื่องโง่สิ้นดี มีแต่จะทำให้ภาพรวมของญี่ปุ่นต้องแย่ลงไปด้วย

ชาตินิยมจอมปลอม, ยึดมั่นอยู่กับแต่ความคิดเห็นของตัวเอง, ไม่ยอมเคารพในวัฒนธรรมของผู้อื่น ถ้าไม่กำจัดความคิดแบบนี้ให้หมดไป ญี่ปุ่นก็หมดหวังแน่ ๆ