#IGF12 Floor Plan: A Good #Fail Of Top-Down Planning for Public Space

My quick observation at the 7th Internet Governance Forum which can be used as an example of how looks-fantastic plan and policy can failed easily at the practical ends.

Look at the floor plan at the Baku Expo Center:

You can see that it is very-well numbered. Workshop rooms 1, 2 at the top row. Then 3, 4, 5, 6, at the second row, and so on. It is very systematic, sounds very logical, and looks very nice from the bird-eyes view.

But as many forum participants found, we just lost our way in this space.

Room 1 is actually the inner-most room (the entrance is the bottom of the map). You’re likely to found Room 11 first, then counting back to 8 and 7, and when you turn right for other workshop rooms, you found Room 3 and counting forward to Room 6 on your right-hand.

Sounds somehow logical. But then again, the way the door of each room actually positioned, makes our brain tend to pair Room 11 with 10, 9 with 4, 3 with 8, and 5 with 6, as they have doors on the same (geometric) plane [See the floor plan, green arrows that cut room borders are doors]. So there’s clearly a confusion, from the pedestrian point of view.

Too many urban planners see their world top-down from this kind of map, or sometimes through the windshield of their car (which they don’t drive themselves). They obviously lack the understanding and physical experience of being at the street level.

As much we need more people who actually walk at the street level to take part in the urban planning process,
we need more civil society, businesses, academics, and most important of all, the people in the network, in the policy making process for Internet.

IGF, in its principles, is a very good space that you can find people from all walks of life. We should strongly support and push further its multistakeholderism into other decision-making bodies and processes.

Or we #fail flat, get lost, and lost our public space altogether.

Bangkok Red Shirts gatherings map by Prachatai

fyi, to avoid/observe/join the Red Shirts.

แผนที่และข่าว แสดงความเคลื่อนไหวเสื้อแดงทั่วกรุงเทพ โดยทีมข่าวประชาไท บน Google Maps

(คลิกที่ หมุดสีแดง พื้นที่สีแดง หมุดสีฟ้า พื้นที่สีฟ้า หมุดสีชมพู เพื่อดูความเคลื่อนไหวล่าสุด)


ดู แผนที่และข่าว แสดงความเคลื่อนไหวเสื้อแดงทั่วกรุงเทพ ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

url: http://maps.google.co.th/maps/ms?ie=UTF8&hl=th&msa=0&msid=107550157098327041781.000467042bca478ba991d&source=embed&ll=13.761562,100.554428&spn=0.086368,0.154495&z=13

short url: http://bit.ly/Kdz2L

screenshot (for historical reason, I like to captured and keep this. Map visualization of a mob.):
Bangkok Red Shirts gatherings map by Prachatai

[via Prachatai newspaper]

technorati tags:
,
,
,

Schmap!! interactive guide map

ได้อีเมลจากเว็บไซต์ที่ไม่เคยรู้จัก Schmap

แจ้งว่า ได้เอารูปของเราใน Flickr ที่เป็นครีเอทีฟคอมมอนส์ ไปใช้ในแผนที่นำเที่ยวอันนี้

กดไปเล่น เออ มันก็โอเคนะ รู้สึกยังใช้ยากอยู่ แต่ข้อมูลมันก็โอเคเลย ไม่ได้ละเอียด แต่ก็บอกที่สำคัญ ๆ พร้อมกับตำแหน่งในแผนที่ (ที่เว็บไซต์ใช้ของ Yahoo! ถ้าเป็น widget ใช้ของ Google แปลกดี)

ที่ดีคือ มันดาวน์โหลดมาใช้ในเครื่องได้นะ แบบไม่ต้องออนไลน์ แต่ที่แย่คือ มีเฉพาะ Mac OS X กับ Windows เท่านั้นนะ GNU/Linux อดหมดสิทธิ์

iPhone ก็หมนุ ๆ เล่นได้

ลองเล่นดู Amsterdam, Berlin, Edinburgh, Prague

โอ๊ย อยากเที่ยวววว

technorati tags:
,
,

Bangkok Map @ Moffle

Moffle – Bangkok Thailand Travel Guide on Google Maps

นำเที่ยวกรุงเทพ ด้วย Google Maps, แผนที่กรุงเทพสุดละเอียด! มีทั้งชื่อถนน ชื่อซอย ทางด่วน รถไฟฟ้า รถใต้ดิน ร้านค้าต่าง ๆ
ดูรวม ๆ แล้ว ทั้งเนื้อหาและภาษาที่ใช้ (อังกฤษ) คิดว่าคงเจาะกลุ่มลูกค้าต่างชาติ นักท่องเที่ยว เป็นหลัก แต่คนไทยเองก็อยากใช้นะ แบบนี้

สังเกตตรงมุมขวาของแผนที่ จะมี 4 ปุ่ม — 3 ปุ่มแรก เป็นของ Google Maps ปุ่มหลังสุดเป็นของ Moffle

เอาใจช่วย ลองดู

[ลิงก์ Moffle | ผ่าน anpanpon]

technorati tags:
,
,
,

Web Trend Map 2007

แผนที่แนวโน้มเว็บ พ.ศ. 2550 โดย Information Architects Japan
Web Trend Map 2007

น่าสนใจดี ปีนี้จะมีอะไรสนุก ๆ มาให้เล่นให้ทำกันอีก 🙂

ดู สีและเส้น แล้วนึกถึง แผนที่รถไฟใต้ดินลอนดอน

[ลิงก์ iA Tokyo | ผ่าน keng.ws]

technorati tags:
,
,
,

Social network football map

Football field social network

วาดข้อมูล แสดงคุณภาพเครือข่ายในสนามฟุตบอล โดยแสดงเส้นทาง (path) ของลูกฟุตบอลระหว่างตำแหน่งต่าง ๆ ในสนาม จากรูปข้างบน ซึ่งเป็นเกมฟุตบอลโลก 2006 คู่ อังกฤษ-โปรตุเกส เราจะเห็นได้ชัดว่า
บอลทางฝั่งอังกฤษจะวิ่งไปมาอยู่กลางสนาม คือจาก เทอร์รี่ (กองหลังตัวกลาง) ไป เฟอร์ดินานด์ (กองหลังตัวกลาง)
และจาก เจอร์ราร์ด (กองกลางตัวกลาง) ไป แลมพาร์ด (กองกลางตัวกลาง)

ดูภาพวิเคราะห์อื่น ๆ ได้ที่ Network Analysis and the soccer worldcup ที่ FAS.research

[ลิงก์ fas.at | ผ่าน information aesthetics, pasta and vinegar]

tags:

Bangkok by Bus

(ต่อเนื่องจาก Bangkok Culture Walk)

สะพายเป้ขึ้นรถเมล์ทัวร์กรุง โดย รัตนวุฒิ เจริญรัมย์
เป็นหนังสือเที่ยวกรุงเทพอีกเล่ม แนะนำสถานที่ในกรุงเทพ เวลาเปิด-ปิด ค่าเข้าชม รถเมล์ที่ผ่าน ฯลฯ
ยังไม่เคยเห็นของจริงว่าเป็นไง เอาไว้ไปเปิด ๆ ดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ

ขสมก.

[ผ่าน PaePae]

Update:

ezybzy แจ้งมาว่า
ข้อมูลในหนังสืิอเล่มข้างบน เอามาจาก

หนังสือคู่มือเส้นทางรถประจำทาง และรายละเอียด ฉบับปี 2548-2549 (e-book, PDF)
โดย วิโรจน์ โอศิริพันธุ์, UBMTA.net

ซึ่งเป็นเอกสารแจกฟรี โดยไม่ได้แจ้งให้ทราบ/ให้เครดิต

tags:
|
|

Bangkok Culture Walk

(ยิ่งเขียนยิ่งเลยเถิด เริ่มจากศิลปะ ไปจบตรงไหนไม่รู้ ..เดินมั่วจริง ๆ)

ข้อมูลอาจจะไม่ล่าสุดเท่าไหร่ แต่ก็ดูใช้ได้นะ ไว้ว่าง ๆ จะไปเดินดู

วันก่อนพยายามไปตามหาซื้อแผนที่กรุงเทพ สำหรับการเดิน พบว่าหายากมาก (Longdo ไม่สนบ้างเหรอ? :P)
เนื่องจากเกือบทุกอันนั้นเป็นแผนที่สำหรับขับรถ ทางลัด ทางด่วน สารพัดทาง แต่ทางเท้าหาแทบไม่มี (แถมถามไป คนขายยังทำหน้างง ๆ อะไรนะน้อง ?)
ที่มีก็เป็นพวกแผนที่ย่านท่องเที่ยว ครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ยอดนิยมเท่านั้น (สุขุมวิท สีลม สยาม เกาะรัตนโกสินทร์)
อยากได้แบบที่มันคลุมทั้งกรุงเทพน่ะ อย่างน้อยก็กรุงเทพชั้นในทั้งหมด แต่หาไม่มี

สุดท้ายวันนั้นเลยซื้อ
แผนที่ท่องเที่ยวกรุงเทพฯ (Walk Map of Bangkok) ของ ThinkNet (99 บาท)
เป็นแบบแผ่นพับ มีภาพขยาย สยาม สีลม จตุจักร เยาวราช ข้าวสาร สุขุมวิท และเกาะรัตนโกสินทร์ มีสายรถเมล์ให้ด้วย (เฉพาะเส้นหลัก) ไม่เลว

แต่ยังอยากได้มากกว่านี้อ่ะ (โลภ)

เมื่อวานได้ไปงานหนังสือ เจอร้านขายแผนที่สามร้าน ตื่นเต้นดีใจ เพราะมีให้เลือกสารพัดแบบ
แต่เอาเข้าจริง มีที่ใช้ได้อยู่แค่อันเดียว เป็นแผนที่กรุงเทพของ ThinkNet (อีกแล้ว) เล่มแดง ๆ (เป็นเล่มหนังสือเลยนะ ไม่ใช่แผ่นพับ) ชื่อว่า
แผนที่เดินทางและท่องเที่ยวกรุงเทพฯ ฉบับ 2 ภาษา (Bangkok City Atlas – A Bilingual Travel Guide)
(250 บาท ..ห้ามบ่นว่าแพง นี่มันแค่ 5 ยูโรนะ! :P)
ดูดีเลยล่ะ มีดัชนีท้ายเล่มด้วย เอาไว้ค้นหาชื่อสถานที่ได้ ชอบใจ เสียอย่างเดียวคือ ดัชนีมันเรียงตามตัวอักษรโรมัน! ไม่ได้เรียงตามตัวอักษรไทย (คิดว่าคงกะขายชาวต่างชาติมากกว่าน่ะ ก็เข้าใจ)
ไว้จะไปลองใช้ดู ยู้ฮู

ก่อนหน้านี้ ตอนกลับมาใหม่ ๆ ก็ได้หนังสือเดินเที่ยวมาสองเล่มพร้อมกัน:

  • Walking tour : ทอดน่องท่องเที่ยว ประวัติศาสตร์การเมืองไทย (นิภาพร รัชตพัฒนากุล และ เทอดพงศ์ คงจันทร์ / สนพ.ศิลปวัฒนธรรม)
    หนังสือนำเที่ยวขนาดกะทัดรัด พาเที่ยวถนนราชดำเนิน ถนนสายประวัติศาสตร์ของประเทศ ความเปลี่ยนแปลงของอาคารและสถานที่โดยรอบ สะท้อนความเปลี่ยนแปลงอะไรในประวัติศาสตร์บ้าง
  • ธรรมศาสตร์การเมืองไทย (ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์ / สนพ.ศิลปวัฒนธรรม)
    อันนี้แม้ไม่ได้เน้นเดินโดยตรงทั้งเล่ม แต่ก็เป็นหนังสือที่เกิดมาจากกิจกรรมเดินเที่ยว [ประวัติศาสตร์สังคมและการเมืองของ] มหาวิทยาลัย ที่ อ.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เป็นผู้ริเริ่ม (ทุกวันนี้ก็ยังมีกิจกรรมนี้อยู่ มักจะจัดช่วงรับเพื่อนใหม่) — หนังสือเริ่มพาเราเดินจาก “ลานปรีดี” ที่ตั้งของรูปปั้นผู้ก่อตั้งและผู้ประศาสน์การคนแรกของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อ.ปรีดี พนมยงค์ ลัดเลาะตึกต่าง ๆ และไปจบลงที่ “สนามฟุตบอล” ลานบูชายัญวีรชน — น่าอ่าน หากคิดจะไปเดินแถวธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และย่านใกล้เคียง — อ่านเล่มนี้จบ อาจจะได้รู้ว่า ทำไม คนหลาย ๆ คน (รวมถึง อ.ชาญวิทย์) ถึงยังไม่อยากให้นศ.ป.ตรีย้ายออกไปจากท่าพระจันทร์ (ส่วนความเห็นผมนั้น กึ่ง ๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้คณะสายสังคมศาสตร์ยังอยู่ที่นั่น)

ค้นเน็ตตะกี้ เล่มนี้ก็น่าสนใจ:
เดินถนนชมย่านเก่า (กุศล เอี่ยมอรุณ / สนพ.สารคดี)
พาเที่ยวสี่ย่านเก่าแก่ เสาชิงช้า สามแพร่ง บางลำพู และนางเลิ้ง

เยอะแยะเลยเนี่ย จะเดินหมดเหรอ ? 😛
… เอาไว้พกทุกเล่มไปซ้อมเดินก่อนนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วอาจจะจัดทัวร์มันซะเลย (ไปมั่วที่เหลือด้วยกันนะ)

กรุงเทพ ไม่เดินไม่รู้!

“… เดินรีบเดินไป ชิงโชคชัย ของเราเบื้องหน้า”


ป.ล.แรก : ร้านหนังสือทั้งหลาย กรุณาแบ่งเปอร์เซนต์ผมด้วย ตอนนี้จนนะจังงัง 😛
ป.ล.หลัง : เพิ่งมานึกได้ว่า เมื่อวานที่ไปงานหนังสือ ก็ได้หนังสือเดิน ๆ มาอีกเล่มนี่นา – -” เล่มนี้รูปสวยดี ชอบ
Walking stories เรื่องพื้น ๆ (ประธาน ธีระธาดา และคณะ / สนพ.FULLSTOP / ซื้อที่ร้านสนพ.วงกลม)
เอ่อ จะเดินไปถึงไหนเนี่ย 😛
ป.ล.หลังหลัง : มีสายรายงานมาว่า หากต้องการใช้บริการแผนที่แบบละเอียด แถมเลือกวันเวลาได้ด้วย ลองไปที่ กรมแผนที่ทหาร ข้างกระทรวงกลาโหมดู จะได้แผนที่แบบจริงจังมาใช้งาน (คาดว่าสายรถเมล์คงไม่มี แต่อาจมีสายรถถัง :P)

tags:
|
|
|
|

My mini Bangkok

เห็นอ.ฮุ้ย ว่า แผนที่ Google Earth แถวกรุงเทพเริ่มชัด เลยกลับไปเล่นใหม่

Art's mini Bangkok

แถวบ้าน กับที่ ๆ ผ่านบ่อย ๆ เมื่อก่อน. ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่บ้านกะโรงเรียน -_-” ตอนม.ปลายชอบเดินกลับบ้าน เพราะรถมันโคตรติด เบื่อ + ง่วงด้วย ถ้าอยู่บนรถ (Carbon Monoxide) ก็เดิน ๆ ตรงมาเรื่อย ๆ จากหน้าโรงเรียน ผ่านสวนสุนันทา (ด้านถนนสามเสน) ท่าวาสุกรี หอสมุดแห่งชาติ เทเวศน์ พอถึงแบงก์ชาติ ก็เลี้ยวซ้าย เข้าถนนวิสุทธิกษัตริย์ (ถ้าเลี้ยวขวาก็จะเข้าไปสุดตรงท่าน้ำ ร้านอาหารยกยอ) เดี๋ยวนี้เส้นนี้ข้างบนหัวเป็นสะพานพระราม 8 ไปแล้ว (ไม่ชอบเลย) เดิน ๆ ตรงไป ก็จะตัดกับถนนราชดำเนิน เมื่อก่อนตรงหัวมุมนั้นเป็น ททท. ถัดไปก็คือสนามมวยราชดำเนิน เดี๋ยวนี้เป็นอะไรไม่รู้ละ ก็เดินตัดถนนราชดำเนินไป ตรงแหลก (จริง ๆ ถนนมันโค้งไปโค้งมา แต่ตอนเดินก็ไม่ต้องเลี้ยวน่ะ เรียกว่า ‘ตรง’ ละกัน) ช่วงนี้มองไปด้านขวาจะเจอผับเก่าแก่ ชื่อ ‘ตะเกียง’ ตอนนี้ก็ยังน่าจะยังอยู่ เดิน ๆ ไป มันจะตัดกับถนนหลานหลวง ถ้าเลี้ยวขวาไป ก็จะเป็นสะพานผ่านฟ้า แต่ไม่ต้องเลี้ยว ตรงต่อ ซักพักก็จะเจอโรงเรียนวัดสระเกศอยู่ด้านขวามือ + ทางเข้าไปภูเขาทอง ไปอีกนิดก็จะเป็นสี่แยกการประปา ก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนนบำรุงเมือง (ถ้าเดินตรงไปก็จะเป็นวรจักร) เดินไปอีกสามช่วงตึกแถว ก็จะถึงบ้าน ถ้าวันไหนมีตังค์ ก็จะซื้อไอติมตรงร้านขายยาตรงข้ามการประปากิน 😛 (ถ้านั่งรถเมล์กลับเนี่ย ก็ต้องลงตรงป้ายตรงข้ามการประปานี่แหละ)

มีอยู่ช่วงนึง ชอบไปเดินเล่นท่าพระจันทร์ คือตอนนั้นร้านนายอินทร์เพิ่งเปิดใหม่ ๆ เป็นร้านหนังสือที่น่าเข้าที่สุดในช่วงนั้น ชอบมาก เลิกเรียนก็นั่งรถไปท่าพระจันทร์ ซื้อหนังสือ -_-” (ช่วงนั้นยังไม่มีสยามสแควร์เข้ามาในหัว ไปก็ไปเฉพาะตอนเรียนพิเศษ แล้วก็เดินแค่แผงเทปกะดอกหญ้าอยู่ดี -_-“) ถ้าเกิดจะเดินกลับบ้านจากท่าพระจันทร์ ก็จะเดินทางที่ผ่านเสาชิงช้า ตอนนั่งรถจากโรงเรียนไปท่าพระจันทร์ มันจะมีสะพานก่อนจะผ่านบางลำภู ตอนขึ้นสะพานเนี่ยก็จะชอบมองลงไปดูร้านนาฬิกาด้านซ้าย ลูกสาวเค้าน่ารักดี ดูว่าอยู่รึเปล่า (เจอกันที่เรียนพิเศษน่ะ รู้อีกทีก็คือเป็นน้องสาวเพื่อนชั้นเดียวกัน – ตอนนี้แต่งงานกะหนุ่มญี่ปุ่นไปละ อยากเห็นจังทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาว)

ถ้าก่อนหน้านั้น ตอน ม.ต้น เพิ่งเล่นคอมใหม่ ๆ ชอบนั่งรถไป BBC สาขาอนุเสาวรีย์ชัย ไปก๊อปโปรแกรม ขนแผ่นดิสก์ไปเป็นกล่อง ๆ สิบยี่สิบแผ่น วันไหนไม่มีตังค์ แต่อยากไปจัด ๆ ก็เดินไป (ไม่รู้เอาไปทำอะไรหมด ไม่เข้าใจ แต่ไม่กล้าขอที่บ้านเพิ่ม ขอเค้าก็ให้แหละ แต่กลัวโดนบ่น แบบว่ามีเงินเท่าไหร่เอาไปซื้อหนังสือหมด ไม่การ์ตูนก็หนังสือคอม เวร คือเค้าบ่นเพราะว่ามันไม่มีที่เก็บด้วย) ก็เดินจากโรงเรียนไปแยกซังฮี้ เลี้ยวขวา แล้วก็เดินผ่านไปทางสวนจิตร ตอนเย็น ๆ จะมีคนมาวิ่งออกกำลังกายเยอะ แถวนั้น

นี่คงติดนิสัยชอบเดินมาตั้งแต่เด็ก ๆ .. สงสัยเพราะว่ารถแถวนั้นมัน “โคตร” ติด ด้วยแหละ คือเวลาปกตินี่รถมันโล่งมากเลยนะ แต่ช่วงเย็น ๆ ตอนเลิกเรียนนี่สิ นรกเลย ติดทุกทิศทาง เคยติดตรงแยกวิสุทธิกษัตริย์-ราชดำเนินนี่ ชั่วโมงนึง บ้าไปแล้ว

ทางเล็ก ๆ คนเยอะ ๆ เราบ่นว่าไม่สะดวก ร้อน แออัด แต่เราก็อยู่กับมันได้ตั้งนาน ก็บ่น ๆ ขำ ๆ ไปงั้นแหละ จริง ๆ ชอบ

ที่ใหญ่ ๆ กว้าง ๆ คนโหวง ๆ สบายแค่ไหนก็ไม่อยากอยู่อ่ะ (ให้ไปเที่ยวแป๊บ ๆ น่ะได้)

คงโตมาแบบนี้

หาจังหวะกรุงเทพ, รังสิต, เอดินบะระ เจอแล้ว แต่ยังหาจังหวะเบอร์ลินไม่เจอ

เคาะอยู่ …

update: ด้านขวาบนนั่น คือพระที่นั่งอนันต์กะลานพระรูป ตอนที่ยังนั่งตุ๊ก ๆ ไปโรงเรียนพร้อม ๆ กับน้องอยู่ รถมันก็จะวิ่งผ่านลานพระรูปนี่แหละ เมื่อก่อนจะนั่งไปลงหน้าโรงเรียนเลย ก็จะวิ่งอ้อมหลังพระที่นั่งอนันต์ ไปโผล่แถวสวนดุสิต แล้วเลี้ยวซ้ายแยกซังฮี้ แต่พอโตขึ้นหน่อย ก็ยอมเดินนิดนึงดีกว่า ให้ตุ๊ก ๆ เค้าเลี้ยวตรงแยกก่อนจะเข้าลานพระรูปแทน (ที่ด้านขวามันจะเป็นที่ ๆ เค้าเอาไว้จัดงานแสดงเฟอร์นิเจอร์/รับปริญญาบ่อย ๆ อ่ะ) แถววิ่งไปเลี้ยวขวา ผ่านหน้าโรงเรียนราชวินิต เลี้ยวซ้ายผ่านหน้าโรงเรียนสาธิตสวนสุนันทา แล้วก็จอดแถวนั้นแหละ แล้วเดินแทน มีช่วงหลัง ๆ นี่ เค้าให้รถธรรมดาวิ่งบัสเลนได้ด้วย ตั้งแต่หน้าแบงก์ชาิติถึงหน้าโรงเรียน ก็จะให้ตุ๊กวิ่งไปทางวิสุทธิ์กษัตริย์แล้วเลี้ยวขวาแยกแบงก์ชาติ — จะเห็นว่าทางไปโรงเรียนตอนเช้าตอนเด็ก ๆ เนี่ย จะผ่านเขาดินทุกเช้าเลย (ตอนวิ่งอ้อมพระที่นั่งอนันต์) แต่ขอสารภาพว่า ไม่เคยเข้าเขาดินอ่ะ -_-“

update too: แพนไปแถวโรงเรียน เพิ่มสถานที่ที่พอจำได้ มีแค่อันเดียวที่ไม่ชัวร์ แต่อยากใส่ คือบ้านครูสมศรี (ที่ ๆ เจอลูกสาวร้านนาฬิกาที่ว่าไว้ข้างบนเป็นครั้งแรก – บทสนทนาแรกของเราคือ “กี่โมงอ่ะ” นึกไม่ออกว่าถ้าบ้านขายปืน จะต้องเริ่มคุยยังไง)
My school and around
เค้าว่าเวลาคนเริ่มแก่ จะเริ่มชอบคุยเรื่องเก่า ๆ 😛