Don’t Be Happy, Do Be Worried

Don’t Be Happy, Do Be Worried
เลิก สนุก มา ทุกข์ กัน เถิด

นิทรรศการเเสดงรูปวาดเละภาพยนตร์
โดยน้ำพักน้ำเเรงของ กลุ่ม M.I.T – S.I.X
กลุ่มศิลปินไทย 144 คน ที่ใช้ชีวิตเเละรวมตัวกันสร้างสรรค์ผลงานที่เชียงใหม่
ทั้ง วิดีโอ, ภาพยนตร์, การแสดง, ดนตรี, media movement, action, objects, event

17 พ.ค. – 30 มิ.ย. 2550
ที่ VER GALLERY ใกล้ร้านเฟม คลองสาน

updated 2007.05.29: undergooskin (เพื่อนคุณ anpanpon) ไปดูมาแล้ว มีรูปด้วย

[ลิงก์ Don’t Be Happy Do Be Worried | ผ่าน Culture Lab etc.]

technorati tags:
,
,

Bhirasri Institute of Modern Art

(เริ่มเขียน 31 ต.ค. และค้าง/ดองไว้)

เสาร์ที่ 28 ต.ค. นั่งรถเมล์สาย 47 จากบ้าน จะไปเรียน แต่เลยป้ายไปหนึ่งป้าย มัวแต่ใจลอย … เลยได้เห็นของดี

ตั้งใจจะลงป้ายสวนลุม ตรงข้ามตึกอื้อจื่อเหลียง แต่เลยข้ามสะพานไปอีกฝั่งแล้ว

ไม่อยากเดินย้อน เลยลองเดินเข้าซอยงามดูพลี เพราะจำได้ว่ามันทะลุไปออกสาทรได้นี่นา

เดินมั่วไปมั่วมา ก็ได้เจออาคารเก่า ๆ อยู่หลังนึง … เอ๊ะ นี่มันหอศิลป์เก่านี่นา ตรงนี้มีด้วยเหรอเนี่ย แล้วทำไมมันโทรมจัง .. เลยถ่ายรูปมาหน่อย

ตอนถ่ายนี่ ก็กะว่า เดี๋ยวกลับบ้านมาค้นข้อมูลต่อ ว่ามันคืออะไร .. ตามเคย ลืม

จนกระทั่งคืนวันจันทร์ Girl Friday ก็บอกขึ้นมา ประมาณว่า นี่ แถวสาทรมันมีหอศิลป์เก่าอยู่อันนะ (ผมเพิ่งบล็อกเรื่อง HOF ART ไป) ในซอยสาทร 1
เราก็ เฮ้ย อันนี้ป่าว ส่งรูปไปให้ดู .. เออใช่ว่ะ

รายละเอียดต่าง ๆ นี่ ลองไปตามอ่านในบล็อกของ Girl Friday ละกัน ยาวเชียว:
ปัจจุบันกาลที่สมบูรณ์ … หอศิลป พีระศรี

ชื่อของมันคือ หอศิลป พีระศรี
ตั้งชื่อตาม ศ. ศิลป พีระศรี
ดูจากป้ายที่จะหลุดมิหลุดแหล่ ชื่อภาษาอังกฤษคือ Bhirasri Institute of Modern Art
(พอดูจากชื่ออังกฤษ เลยไม่แน่ใจว่า มันเป็น — หอศิลป์ “พีระศรี” — หรือ หอ “ศิลป พีระศรี” — ใครทราบ วานบอก)

ตั้งอยู่ใน ซอยอรรถการประสิทธิ์ (เข้าทางซอยสาทร 1 ก็ได้ หรือทางซอยงามดูพลี พระราม 4 ก็ได้)

ในบทความ ปลุกตำนาน หอ “ศิลป์ พีระศรี” นิตยสารผู้จัดการ เมษายน 2546
สามปีก่อน บอกไว้ว่า จะมีการบูรณะ

ปัจจุบัน ร้าง ต้นไม้ขึ้นรก ยังไม่ได้มีการปรับปรุงบูรณะแต่อย่างใด
Girl Friday คนเดิม บอกว่างานนิทรรศการล่าสุดที่จัดขึ้น ในชื่อว่า “Present Perfect ปัจจุบันกาลที่สมบูรณ์”

นอกจากเพื่อสร้างแรงกระตุ้นเรื่องพื้นที่แสดงงานศิลปะในขณะนั้นแล้ว ยังเป็นการ “เช็คกระแส” ด้วย ว่าถ้าจะบูรณะขึ้นมาใหม่ จะประสบความสำเร็จไหม
… สงสัยว่ากระแสคราวนั้น จะแรงไม่พอ

เห็นพื้นที่ตรงนั้นแล้วก็เสียดายนิดหน่อย ตัวตึกน่าจะยังใช้การได้ เพียงแต่ไม่มีคนดูแล ที่ตั้งนั้นก็ใจกลางเมืองเลย ร่มรื่น น่าจะเอามาทำประโยชน์อะไรได้อีก ในเรื่องวัฒนธรรม … ถ้ามีคนสนับสนุนน่ะนะ เพราะท่าทางคงจะต้องใช้เงินบูรณะและดูแลเยอะ … แต่พูดถึงมันก็อาจจะอยู่ลึกไปหน่อย … ยังไงก็เสียดายอยู่ดีน่ะ

สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม

[ผ่าน Girl Friday]

tags: 

HOF ART

วันเสาร์ที่ไปงาน BTD2 ตอนเดินออกมาจากสถานีรถใต้ดินรัชดา จะไปโรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค มองไปทางขวามือ เห็นตึกอยู่ตึกนึง มีป้ายเขียนว่า “HOF ART” ก็ เอ๊ะ มันอะไรวะ น่าสนใจ เลยถ่ายรูปเก็บเอาไว้ก่อน เดี๋ยวมาค้นทีหลัง

ปรากฏว่ากลับมาบ้านก็ลืม จนวันนี้เหลือบไปเห็นโปสการ์ดโปรโมตงานปาร์ตี้/การแสดงทัศนศิลป์ (โดยกลุ่ม BORNPSY และกลุ่มอื่น ๆ) ที่น้องชายมันเก็บมา เค้าจัดที่นั่น ก็เลย เออ นึกขึ้นได้ ลองค้นดูดิ๊ะ

ก็เจอเว็บเค้า ที่ hof-art.net

แล้วก็ได้รู้ว่า คำว่า HOF ART มาจาก “Highly Optimistic & Friendly Modern Art” (ศิลปะสมัยใหม่ที่เป็นมิตรและมองโลกในแง่ดีมาก ๆ)
ในเว็บ เค้าอธิบายตัวเขาเองไว้ว่า:

ศูนย์ศิลปะฮอฟอาร์ท ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นทางเลือกอีกทางหนึ่งของคนรักศิลปะ คนทำงานศิลปะ เป็นเสมือนทางเชื่อมให้ศิลปินทุกเผ่าพันธุ์ ได้แสดงโลกทัศน์ของตน สู่ผู้เสพและศึกษางานศิลป์

ตัวศูนย์เป็นตึก 2 คูหา 4 ชั้น พื้นที่ 800+ ตร.ม. มี 4 พื้นที่ใช้งาน คือ
พื้นที่จัดแสดงงานหมุนเวียน, ห้องจัดกิจกรรมทำงานศิลปะ (เวิร์กชอป),
พื้นที่จัดงาน (Event space) และ ชั้นเรียนศิลปะสำหรับผู้สนใจทั่วไป

แผนที่ / ที่อยู่:
244, 248 ซอยวิภาวดี 16/32 ถนนวิภาวดี-รังสิต
แขวงดินแดง เขตดินแดง กทม. 10400
(ใกล้โรงเรียนปัญจทรัพย์)
ไปเยี่ยมชมกันได้

กลับมาคราวนี้ ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรหลาย ๆ อย่าง
บางอย่างก็น่าอึดอัด บางอย่างก็น่ารื่นรมย์
เรื่องของห้องแสดงงานศิลปะ เป็นเรื่องที่น่ายินดีเรื่องนึง เพราะในช่วงเวลาสามอาทิตย์ ผมได้ข่าวคราวเรื่องนี้เยอะมาก และทุกที่เป็นงานที่ตัวคนทำงานผลักดันขึ้นมาเอง ไม่ต้องรอใคร
ส่วนตัวผมเห็นว่าแนวทางนี้มันดีนะ อย่าไปหวังอะไรจากข้างบนเลย พอทำอะไรได้ก็ทำเองไปเถอะ เล็ก ๆ ก็ได้ ไม่ต้องหรูหรา
เรื่องห้องแสดงระดับจังหวัด ระดับชาติ ก็ให้ดูตัวอย่างกทม.ไว้ นี่เพิ่งจะได้เริ่มสร้างไปไม่นาน ผ่านผู้ว่าฯ มาแล้วไม่รู้กี่คน รอไปเถอะ
อยากได้อะไรต้องทำเองจริง ๆ

ตัวผมเองทำงานศิลปะพวกนี้ไม่เป็นหรอก แต่ชอบดู แม้จะดูไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่การไปดูงาน มันก็เป็นประสบการณ์อีกแบบ ที่อยู่นอกเหนือจากตัวงาน ซึ่งผมรู้สึกสนุก
ใครเคยไปดูงานที่นั่น(หรือที่ไหน)แล้ว ลองมาเล่าหน่อย 🙂

update: anpanpon ส่งลิงก์มาให้:
ยุคแห่งสุนทรียะ …ศิลปะอันเบ่งบาน
มีเรื่องเกี่ยวกะพื้นที่แสดงงานศิลปะ (แกลลอรี่) ใหม่ ๆ เช่น HOF Art, playgallery, H Gallery, Tang Gallery, 100 Tonson, Tadu ที่ต่างก็มีกลุ่มเป้าหมายของตนเอง หลากหลาย

tags:

Bangkok Culture Walk

(ยิ่งเขียนยิ่งเลยเถิด เริ่มจากศิลปะ ไปจบตรงไหนไม่รู้ ..เดินมั่วจริง ๆ)

ข้อมูลอาจจะไม่ล่าสุดเท่าไหร่ แต่ก็ดูใช้ได้นะ ไว้ว่าง ๆ จะไปเดินดู

วันก่อนพยายามไปตามหาซื้อแผนที่กรุงเทพ สำหรับการเดิน พบว่าหายากมาก (Longdo ไม่สนบ้างเหรอ? :P)
เนื่องจากเกือบทุกอันนั้นเป็นแผนที่สำหรับขับรถ ทางลัด ทางด่วน สารพัดทาง แต่ทางเท้าหาแทบไม่มี (แถมถามไป คนขายยังทำหน้างง ๆ อะไรนะน้อง ?)
ที่มีก็เป็นพวกแผนที่ย่านท่องเที่ยว ครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ยอดนิยมเท่านั้น (สุขุมวิท สีลม สยาม เกาะรัตนโกสินทร์)
อยากได้แบบที่มันคลุมทั้งกรุงเทพน่ะ อย่างน้อยก็กรุงเทพชั้นในทั้งหมด แต่หาไม่มี

สุดท้ายวันนั้นเลยซื้อ
แผนที่ท่องเที่ยวกรุงเทพฯ (Walk Map of Bangkok) ของ ThinkNet (99 บาท)
เป็นแบบแผ่นพับ มีภาพขยาย สยาม สีลม จตุจักร เยาวราช ข้าวสาร สุขุมวิท และเกาะรัตนโกสินทร์ มีสายรถเมล์ให้ด้วย (เฉพาะเส้นหลัก) ไม่เลว

แต่ยังอยากได้มากกว่านี้อ่ะ (โลภ)

เมื่อวานได้ไปงานหนังสือ เจอร้านขายแผนที่สามร้าน ตื่นเต้นดีใจ เพราะมีให้เลือกสารพัดแบบ
แต่เอาเข้าจริง มีที่ใช้ได้อยู่แค่อันเดียว เป็นแผนที่กรุงเทพของ ThinkNet (อีกแล้ว) เล่มแดง ๆ (เป็นเล่มหนังสือเลยนะ ไม่ใช่แผ่นพับ) ชื่อว่า
แผนที่เดินทางและท่องเที่ยวกรุงเทพฯ ฉบับ 2 ภาษา (Bangkok City Atlas – A Bilingual Travel Guide)
(250 บาท ..ห้ามบ่นว่าแพง นี่มันแค่ 5 ยูโรนะ! :P)
ดูดีเลยล่ะ มีดัชนีท้ายเล่มด้วย เอาไว้ค้นหาชื่อสถานที่ได้ ชอบใจ เสียอย่างเดียวคือ ดัชนีมันเรียงตามตัวอักษรโรมัน! ไม่ได้เรียงตามตัวอักษรไทย (คิดว่าคงกะขายชาวต่างชาติมากกว่าน่ะ ก็เข้าใจ)
ไว้จะไปลองใช้ดู ยู้ฮู

ก่อนหน้านี้ ตอนกลับมาใหม่ ๆ ก็ได้หนังสือเดินเที่ยวมาสองเล่มพร้อมกัน:

  • Walking tour : ทอดน่องท่องเที่ยว ประวัติศาสตร์การเมืองไทย (นิภาพร รัชตพัฒนากุล และ เทอดพงศ์ คงจันทร์ / สนพ.ศิลปวัฒนธรรม)
    หนังสือนำเที่ยวขนาดกะทัดรัด พาเที่ยวถนนราชดำเนิน ถนนสายประวัติศาสตร์ของประเทศ ความเปลี่ยนแปลงของอาคารและสถานที่โดยรอบ สะท้อนความเปลี่ยนแปลงอะไรในประวัติศาสตร์บ้าง
  • ธรรมศาสตร์การเมืองไทย (ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์ / สนพ.ศิลปวัฒนธรรม)
    อันนี้แม้ไม่ได้เน้นเดินโดยตรงทั้งเล่ม แต่ก็เป็นหนังสือที่เกิดมาจากกิจกรรมเดินเที่ยว [ประวัติศาสตร์สังคมและการเมืองของ] มหาวิทยาลัย ที่ อ.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เป็นผู้ริเริ่ม (ทุกวันนี้ก็ยังมีกิจกรรมนี้อยู่ มักจะจัดช่วงรับเพื่อนใหม่) — หนังสือเริ่มพาเราเดินจาก “ลานปรีดี” ที่ตั้งของรูปปั้นผู้ก่อตั้งและผู้ประศาสน์การคนแรกของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อ.ปรีดี พนมยงค์ ลัดเลาะตึกต่าง ๆ และไปจบลงที่ “สนามฟุตบอล” ลานบูชายัญวีรชน — น่าอ่าน หากคิดจะไปเดินแถวธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และย่านใกล้เคียง — อ่านเล่มนี้จบ อาจจะได้รู้ว่า ทำไม คนหลาย ๆ คน (รวมถึง อ.ชาญวิทย์) ถึงยังไม่อยากให้นศ.ป.ตรีย้ายออกไปจากท่าพระจันทร์ (ส่วนความเห็นผมนั้น กึ่ง ๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้คณะสายสังคมศาสตร์ยังอยู่ที่นั่น)

ค้นเน็ตตะกี้ เล่มนี้ก็น่าสนใจ:
เดินถนนชมย่านเก่า (กุศล เอี่ยมอรุณ / สนพ.สารคดี)
พาเที่ยวสี่ย่านเก่าแก่ เสาชิงช้า สามแพร่ง บางลำพู และนางเลิ้ง

เยอะแยะเลยเนี่ย จะเดินหมดเหรอ ? 😛
… เอาไว้พกทุกเล่มไปซ้อมเดินก่อนนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วอาจจะจัดทัวร์มันซะเลย (ไปมั่วที่เหลือด้วยกันนะ)

กรุงเทพ ไม่เดินไม่รู้!

“… เดินรีบเดินไป ชิงโชคชัย ของเราเบื้องหน้า”


ป.ล.แรก : ร้านหนังสือทั้งหลาย กรุณาแบ่งเปอร์เซนต์ผมด้วย ตอนนี้จนนะจังงัง 😛
ป.ล.หลัง : เพิ่งมานึกได้ว่า เมื่อวานที่ไปงานหนังสือ ก็ได้หนังสือเดิน ๆ มาอีกเล่มนี่นา – -” เล่มนี้รูปสวยดี ชอบ
Walking stories เรื่องพื้น ๆ (ประธาน ธีระธาดา และคณะ / สนพ.FULLSTOP / ซื้อที่ร้านสนพ.วงกลม)
เอ่อ จะเดินไปถึงไหนเนี่ย 😛
ป.ล.หลังหลัง : มีสายรายงานมาว่า หากต้องการใช้บริการแผนที่แบบละเอียด แถมเลือกวันเวลาได้ด้วย ลองไปที่ กรมแผนที่ทหาร ข้างกระทรวงกลาโหมดู จะได้แผนที่แบบจริงจังมาใช้งาน (คาดว่าสายรถเมล์คงไม่มี แต่อาจมีสายรถถัง :P)

tags:
|
|
|
|