บุรุษผู้นำภัยพิบัติมาสู่ประเทศชาติ

  • ออกตั๋วจะกลับมากรุงเทพได้ไม่กี่วัน สึนามิ ก็ถล่มเมืองไทย
  • กลับมาถึง ไปหาพี่หน่อยที่ร้าน อยู่ไม่ถึงสิบนาที เน็ตเจ๊ง ทั้ง ADSL ทั้ง Dial-up ธรรมดา
  • มาอยู่บ้านได้แป๊บนึง ตึกแถวใกล้ๆ บ้าน ห่างไปประมาณ 3 ป้ายรถเมล์ ตรงพระราม 6 ก็ถล่ม
  • ขึ้นรถไฟฟ้ามหานคร (MRT) วันแรกที่เค้าลดราคา ได้ไม่ถึงอาทิตย์ รถไฟก็ชนกัน
  • เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปตัดผม ตัดเสร็จ เค้าก็ให้ไปล้างผม ปรากฏ น้ำหยุดไหลเฉย
  • พรุ่งนี้จะกลับไปโน่นอีกรอบ นี่เลย สปีดโบ๊ทที่สมุย ล่ม พบศพแล้ว 7

ผู้ใดพบเห็น กรุณาอย่าทักเถอะ เดี๋ยวจะแย่เอาเปล่าๆ

แต่หลังจากคืนนี้ เมืองไทยก็จะหมดทุกข์หมดโศกแล้วครับ

เฮ้อ..

เดินจตุจักร / Chatuchak Weekend Market

เมื่อวานเอารูปไปล้างแถวสะพานควาย เค้าบอกได้เย็นวันนั้นเลย ก็เลยรอด้วยการไปเดินจตุจักรกะเพื่อน (ไปสยามก่อน แต่ว่าไม่มีอะไรทำ)

จตุจักรตอนนี้น่าเดินมาก ถนนตรงกลางเค้าปิดไม่ให้รถเข้าแล้ว (ก่อนหกโมงเย็น) ก็เลยทำให้เดินสะดวก มีร้านขายน้ำ ขายขนมตามทางให้นั่งกินไปเรื่อยๆ ด้วย

สาวๆ ก็หน้าตาจิ้มลิ้ม
อันนี้ดีมากๆ

คิดใจนิดหน่อย คือบางร้านเค้าขายเบียร์ด้วย

คือเราก็ไม่ได้ว่าอะไร เรื่องเบียร์ ถึงแม้ว่าเค้าจะขายกันตั้งแต่กลางวันเลย
เพราะตัวเราเองก็อยากกินเหมือนกัน (แต่ก็ไม่ได้กิน รู้สึกแปลกๆ)
แต่ที่ติดใจสงสัยก็คือ คนที่นั่งกินส่วนใหญ่น่ะ เป็นเด็กทั้งนั้น กลุ่มเบ้อเร้อ หลายกลุ่ม
ดูจากหน้า ท่าทาง ยังไงก็ไม่เกิน 21 คือเข้าผับไม่ได้น่ะ (เลยต้องมากินตรงนี้มั้ง)
เอาจริงๆ 18 ก็คงยังไม่ถึงเลยมั้ง
(ซึ่งอันนี้ ตามกฏหมาย การขายสุราให้กับบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปีนี่ ผิดนะ)

ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าใครเป็นคนดูแลร้านพวกนี้
ถ้ากินแล้วไม่ไปมีเรื่อง ไม่มีปัญหา ก็คงไม่เป็นไรมั้ง
แต่ถ้ากินแล้วเมาหนัก หรือคึกจัด กระทบกระทั่งกัน ก็คงไม่สวยล่ะ
คนเดินซื้อของแถวนั้นไม่รู้เรื่องรู้ราว จะซวยไปด้วย

แจ้งพวกรายการร้องทุกข์ทางทีวี หรือนสพ. น่าจะได้ ออกข่าวซะหน่อย เผื่อจะมีคนสนใจ

แต่อากาศร้อนๆ แบบนี้ อยู่บ้านก็อุดอู้
ไปเดินตลาด (ใกล้ๆ บ้านก็ได้) เดินเล่น หาของกิน ก็น่าจะเพลิดเพลินใจนะครับ
ลองดู

ถ้ามีใครเดินจับมือไปด้วย นี่ยิ่งไปกันใหญ่

เมื่อวานว่าจะลองเหมือนกัน
แต่ไม่เอาดีกว่า
..เพื่อนผู้ชาย 😛

รถไฟลอยฟ้า รถไฟใต้ดิน

ทำไมต้องมี 2 ระบบ?

แต่ละระบบมีผู้ใช้บริการแตกต่างกันยังไง? จำนวนผู้ใช้, ประเภทผู้ใช้, ความถี่ของผู้ใช้ (ประจำ/นาน ๆ ที), ช่วงเวลาที่ใช้ (เช้า/เย็น/วันหยุด), ระยะทาง, ฯลฯ

ถ้าจะขยาย ควรจะขยายทั้งสองอัน? หรือควรจะขยายแค่ระบบเดียว .. แล้วจะทำยังไงกะอีกระบบ .. แล้วเราจำเป็นต้องมีตั้ง 2 ระบบ?

ใช้ตั๋วร่วมกันได้รึเปล่า? รวมทั้งรถเมล์ รถไฟ ฯลฯ ที่วิ่งอยู่ในกรุงเทพด้วย

ความสนใจของ ระบบขนส่งมวลชน คือการเอาคนจาก ก ไป ข ยังไงให้มีประสิทธิภาพ

ไม่ใช่อยู่ที่ว่า ใครจะเดินทางด้วยอะไร

ถ้ากทม.มีอำนาจ/ขอความร่วมมือในเรื่องตั๋ว/เส้นทางเดินรถได้ ก็จะทำให้แต่ละระบบทำงานเสริมกันได้ดีขึ้นรึเปล่า?

ความเห็นส่วนตัว แบบไม่มีหลักการอะไรรองรับ ในเรื่อง รถไฟลอยฟ้า กะ รถไฟใต้ดิน

คิดว่าถ้าเป็นเรื่อง ระบบขนส่งมวลชน เอาให้รถไฟใต้ดินดีกว่า คิดว่าเครือข่ายมันเชื่อมกับรถไฟปกติดีกว่า ถ้าจะขยาย น่าจะขยายตรงนี้

ส่วนรถไฟลอยฟ้า ที่นั่งมาสามปี ชอบตรงได้ดูวิว น่าจะเอาไว้แค่นี้ล่ะ ไม่ต้องทำเพิ่ม เอาไว้สำหรับการท่องเที่ยวน่าจะดี
เพราะผ่านจุดท่องเที่ยวสำคัญ ๆ ใจกลางเมืองเยอะ

ยังมีระบบเดินเรือในกรุงเทพอีกนะ คิดไม่ออก กลับไปต้องไปลองนั่งเยอะ ๆ

อยากเป็นผู้ว่ากรุงเทพ

จะต้องเริ่มจากอะไรดี

คิดว่าน่าจะเริ่มจาก คน ก่อน

ทำไงให้กรุงเทพ เป็นเมืองสำหรับ คน อยู่

ไม่ใช่เอาไว้ให้ รถวิ่งบนถนน คนทำงานบนตึก ตกดึกก็กลับบ้านนอน เสาร์อาทิตย์เข้าไปอัดอยู่ในศูนย์การค้า

ทางเท้า เอาไว้เดินผ่าน เอาหูไปนา เอาตาไปไร่ ไม่ใช่บ้านฉัน ฉันไม่เกี่ยว …

แบบนี้เมืองก็เหมือนไม่เป็นเมือง

ผู้สมัครผู้ว่าที่ผ่านๆ มา หาเสียงเรื่องสร้างโน่นสร้างนี่ เป็นชิ้นๆ จับได้ มองเห็น เป็นหลัก

ถ้าจะไปหาเสียงว่า เราจะสร้างคน สร้างเมือง .. มันจะต้องสื่อสารกันยังไง .. สร้างได้ภายใน 4 ปีรึเปล่า?

ทางหลวงและถนนใหญ่ๆ .. คนเดินน้อย — กิจกรรมที่เชื่อมคนเข้าด้วยกันน้อยลง เมืองเงียบ ความเป็นชุมชนลด — สายตาสอดส่องบนถนนน้อย, อาชญากรรมก็อาจเพิ่มสูงได้ด้วย

ทางเท้าและช่วงตึกสั้นๆ .. คนเดินเยอะ — ชุมชนน่าจะเกิดได้ — ตาหลายคู่มองอยู่บนถนนทุกจุด, อาชญากรรมน่าจะน้อยลง?

รถติดน่ะ แก้ลำบาก .. ทำให้เมืองมันน่าติดอยู่ข้างในดีกว่า

มาเป็นเพื่อนว่าที่ผู้ว่าฯ กันมั๊ยครับ? 🙂

ถ้าอยู่กรุงเทพ คุณชอบไปไหนกัน?

กรุงเทพ หรือใกล้ๆ

กลางวัน: มหาลัย (ศูนย์รังสิต) สยาม

กลางคืน: ทองหล่อ เอกมัย สุขุมวิท ท่าพระอาทิตย์ ข้าวสาร ราชดำเนิน เยาวราช

เดินกรุงเทพตอนกลางคืนนี่สวยนะ แบบรถไม่ติดน่ะ ลมเย็นๆ เหนื่อยก็แวะหาอะไรกิน

กลางวันรถติดๆ แดดร้อนๆ ไม่น่าเดินหรอก นั่งดูสาวที่สยาม/มหาลัยดีกว่า

ไม่ได้ล้อเล่น

Urban life

Just realized that I’m a kind of urban-people indeed.

Eventhough I really love to have a long weekend uphills or in isolated isle far away from time to time, with my close friends. But the busy dizzy city life is just what and where I belong.

Crowded people on the streets of Siam Square and Khaosan road, food stalls on sideways of Yaowarat and Hua Hin market, a packed of party-goers along Sukhumwit roads, and of course, those Scotmans singing out loud at 3am, just everywhere on the way leaving pubs to their home. — All of these make me feels I’m part of something, and that thing would not fall apart just only because I’m away somewhere. These two feelings, together, is good and I love it.

Urban life, lover boy.
We move in space with minimum waste and maximum joy.
City lights and business nights.
When you require streetcar desire for higher heights.

(adapted from Sade‘s Smooth Operator)